In Nederland kennen we van nature twee vormen van de linde  (Tilia), namelijk de winterlinde (Tilia cordata) en de zomerlinde (Tilia platyphyllos). Tot het geslacht worden ongeveer 25 soorten gerekend. Inmiddels komen ook Amerikaanse linde (Tilia americana) en Zilverlinde (Tilia tomentosa) voor. Daarnaast komen kruisingen en varieteiten voor. Ze groeien in de beekdalen, maar tegenwoordig komen we deze prachtige bomen helaas nog weinig tegen in hun normale vorm. Lindes worden vaak aangeplant als leilinde, etagelinde of knotlinde.Save

Zomerlinde

Winter- of zomerlinde?

Om onderscheid te kunnen maken tussen de winter- en zomerlinde kunt u kijken naar de bladeren. Bij blad met onder wittige haartjes bij de nerf-vertakkingen heeft u te maken met de zomerlinde. Bij blad met onder rossige haartjes gaat het om de winterlinde.

Zomerlinde.

Gebruik van prehistorie tot nu

Lindehout is een zachte houtsoort met fijne nerf. Het hout splintert nauwelijks waardoor deze houtsoort zeer geschikt is om te bewerken. De kano van Hardinxveld-Giessendam is gemaakt van lindehout, verder worden er klompen van gemaakt. Van lindebast kan door twijnen touw worden gemaakt, deze binnenbast kan het hele jaar verzameld worden. De messchede van Ötzi was gemaakt van lindebast, klik hier voor meer informatie. De linde was een heilige boom bij de Kelten en Germanen.

Eetbaar?

De bladeren zijn lekker in salade en zijn te bereiden zoals spinazie. Taaie bladeren moeten eerst gekookt worden. In gerechten kunnen de bladeren spinazie vervangen. Van de bladeren is thee te zetten. Gedroogde en gemalen bladeren en knoppen kunnen aan granenmeel worden toegevoegd. De bloemen kunnen in juni geplukt worden en gebruikt als aroma voor limonade, desserts, chocolade, siroop, thee, maar ook hartige gerechten (kruidenkaas en gerechten met ei).
Lindebloesem is bekend als een theesoort. De speciale lindebloesemhoning heeft een aparte smaak. De groene bloemknoppen in mei kunnen worden gegeten als salade en gedroogd en gemalen knoppen kunnen worden toegevoegd aan granenmeel. De malse delen kunnen helpen bij het binden van soepen en sauzen. De jonge en zachte zaden kunnen eind juni worden ingemaakt als kappertjes. In de maanden augustus en september kunnen de rijpe zaden worden rauw na schillen worden gegeten. Uit de rijpe zaden is olie te winnen (FLEISCHHAUER, ET.AL., 2017, pp. 104-105).

Lindebloesem is eetbaar, smaakt zoet en wat slijmerig. De linde smaakt lekker met een zure ondertoon (FLEISCHHAUER, ET.AL., 2017, pp. 104-105) .

Geneeskrachtige werking?

De bladeren bevatten de volgende inhoudsstoffen: flavonoiden, slijmstoffen, etherische olie en looistoffen
(FLEISCHHAUER, ET.AL., 2017, pp. 104-105) .

Vandaag de dag wordt de lindebloesem gebruikt als medicijn bij hoest bij de ontsteking van de luchtwegen. Lindebloesem zou helpen in bad en als thee om zweet af te drijven en slaap te bevorderen bij griep. De bloesem wordt ook gebruikt bij hoge bloeddruk
(FLEISCHHAUER, ET.AL., 2017, pp. 104-105) .

In de volksgeneeskunde zou de plant helpen bij krampen, stress, slaapstoornis, angst en als urineafdrijvend middel
(FLEISCHHAUER, ET.AL., 2017, pp. 104-105) .

De bast zou helpen bij blaasontsteking en het houtskool zou de darmen rustig maken, helpen bij zwerende wonden en als tandenpasta gebruikt kunnen worden
(FLEISCHHAUER, ET.AL., 2017, pp. 104-105) .

In de Griekse Oudheid was de lindeboom een veel gebruikte medicinale boom. Lindeblad werd gebruikt als vocht afdrijvend middel en zou leiden tot het verdwijnen van bloedklonters. Azijn van de schors werd gebruikt bij huidirritaties. Lindehoutskool werd toegepast om rottingsproducten en toxinen van bacteriën mee te verdrijven, en maagdarminfecties, gistingsverschijnselen en maagzuur te behandelen.

In de middeleeuwen werd lindebloesem toegepast bij buikkrampen. Enkele eeuwen later werden de bladeren gebruikt bij de behandeling van mondzweertjes, andere zweren en puistjes. Lindebloesem zou werkzaam zijn bij hartkloppingen, epilepsie, beroerte en duizeligheid, wat toch wel een erg breed indicatiegebied zou zijn (?). De binnenbast van linde wordt in het alternatieve circuit tegenwoordig bij chronische maag-darmstoornissen voorgeschreven.

Andere indicaties zouden zijn:
– griep en koorts;
– luchtwegklachten met droge prikkelhoest;
– verkoudheid, vooral bij kinderen;
– etherische olie en glycosiden zorgen voor een kalmerend effect;
– rusteloosheid en nervositeit;
– slapeloosheid;
– angst, prikkelbaarheid, hypochondrie;
– hartkloppingen;
– stress gerelateerde aandoeningen: hoge bloeddruk, hoofdpijn, maagpijn;
– nierontsteking, nierstenen, blaasstenen;
– en artritis, artrose, jicht, ischias.

Uitwendige toepassingen zijn bijvoorbeeld:
– mondspoelmiddel bij slijmvliesontsteking en aften, heesheid en keelpijn;
– kompressen bij brandwonden, jeuk, insectenbeten en bevriezingswonden.
Binnenbast wordt voorgeschreven bij:
– galaandoeningen, kolieken, preventie tegen galstenen;
– indigestie;
– flatulentie;
– maagdarmspasmen en –kolieken;
– prikkelbare darmsyndroom;
– nierkolieken;
– menstruatiekrampen; – maagdarminfectie, chronische diarree.


Binnenbast wordt voorgeschreven bij:
– galaandoeningen, kolieken, preventie tegen galstenen;
– indigestie;
– flatulentie;
– maagdarmspasmen en –kolieken;
– prikkelbare darmsyndroom;
– nierkolieken;
– menstruatiekrampen; – maagdarminfectie, chronische diarree.

Recepten

Recept Lindebloesemijsthee

Bronnen

VAN GINKEL, J., 2016. Blij met bomen. Het Drentse Boek, Beilen.

Door Eric Duiverman & Nadine Lemmers

Vorig artikelHunebedhoofdstad wordt steeds zichtbaarder
Volgend artikelUniek theaterspektakel in voormalig Dierenpark Emmen

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.