In deze twee zielige steenhoopjes zijn nauwelijks nog hunebedden te herkennen, zo weinig is er van over. Beide ruïnes hebben nog één deksteentje dat op de draagstenen rust. D24 moet oorspronkelijk 4 dekstenen hebben gehad. Er zijn er nog 2 van over. Van D23 valt niet meer vast te stellen hoe groot hij is geweest.
Eigenlijk zijn het er twee van een drieling. D25 , de grootste van de drie ligt net iets westelijker.

D23, foto Hans Meijer

Locatie D23, Drouwen

Hunebed D23, kaart Hans Meijer

Bezoek Professor van Giffen in 1918

Behalve het westelijke gedeelte was de toestand van D23 “geheel verstoord”, volgens Van Giffen. Hij telde 3 dekstenen die alle in de kelder waren gegleden. Nu zijn er nog maar 2. De 2 sluitstenen lagen in situ (op hun oorspronkelijke plek), maar er waren nog slechts 3 zijstenen. Hij kon geen restant van een dekheuvel meer ontdekken. De Staat kocht het hunebed in 1871 van een particulier.

(Bron: Atlas bij “De Hunebedden in Nederland”, dr.A.E.van Giffen, 1925)

D23,Bron: Atlas bij “De Hunebedden in Nederland”, dr.A.E.van Giffen, 1925

Meer informatie over deze en andere hunebedden in Drenthe zie www.hunebedden.nl en www.hunebeddeninfo.nl

Tekst Hans Meijer

Fotografie Davado en Hans Meijer

D23 op de voorgrond. Foto Davado
D23 Foto Davado
D23 Foto Davado

Vorig artikelVisserij van prehistorie tot nu in het Vlaardingen Museum
Volgend artikelD9 Annen door Arie Goedhart
Harrie Wolters is algemeen directeur van het Hunebedcentrum.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.