Met ruim 150 medewerkers, (meer dan 100 vrijwilligers) en bijna 90.000 bezoekers per jaar gebeurt er van alles in en om het Hunebedcentrum. Ria Blom neemt u mee achter de schermen en volgt elke week iemand anders in zijn werk.

Deze keer gaat Ria met Gerrit Eggink op zoek naar de zwerfkeien in Borger … 

In het spoor van … de amateur-geoloog

In het centrum van keienhoofdstad Borger liggen overal zwerfkeien. Er liggen kleine keien en hele grote keien, dat onderscheid kan iedereen wel maken. Tijdens een anderhalf uur durende wandeling met amateur-geoloog Gerrit Eggink wordt duidelijk dat behalve over de afmeting er nog veel meer over de stenen te zeggen is. Neem nou die enorme kei die op het grasveld ligt naast de oude kerk van Borger. Het is een graniet van onbekende oorsprong, maar dat betekent niet dat Gerrit er niets over kan vertellen. De vlakke zijden en de hoefijzervormige breuken in de steen vertellen het verhaal van de reis die de steen in het Saalien, de voorlaatste ijstijd, heeft afgelegd. Gerrit deelt dit verhaal vol enthousiasme met zijn toehoorders.

Gerrit legt uit waar deze kei vandaan komt

Gerrit zijn fascinatie voor de geologie begint serieuze vormen aan te nemen tijdens een reis naar IJsland in 2000. Hij is dan nog werkzaam als verpleegkundige. Inmiddels is Gerrit met pensioen en verzorgt hij alweer een paar jaar geologische rondleidingen voor het Hunebedcentrum. Vandaag begint de wandeling op de parkeerplaats van het Hunebedcentrum. Na een korte uitleg over het ontstaan van de Hondsrug en over IJstijden komen we via het oude gedeelte van Borger in het centrum van de keienhoofdstad aan. Hier liggen de keien op de stoep, in het gras, op het plein, in de berm, maar ook dienen ze al zo’n 700 jaar als het fundament van de middeleeuwse kerktoren. Soms is het even zoeken naar die ene kei, die niet door ijs of wind is verplaatst, maar door de gemeentewerker. Gelukkig is er dan altijd wel een andere kei waarover Gerrit interessante informatie heeft. Een graniet die uit de buurt van Helsinki komt bijvoorbeeld of een rapakivi die van de Ålandseilanden afkomstig is.

Na anderhalf uur geologieles van Gerrit en na ongeveer drie kilometer te hebben gewandeld, klinken begrippen als helleflint, ijskanter en gidsgesteente vertrouwd. Ook kijk je voortaan met bewondering naar die ene steen die 150.000 jaar geleden helemaal vanuit het noorden van Zweden naar Borger is gekomen. De steen zit onder de gletsjerkrassen, de littekens van een barre tocht, die deze steen heeft gemaakt. De steen heeft vastgevroren gezeten in de ijsmassa, heeft zich los weten te wrikken en is opnieuw vastgevroren. De steen ligt nu alweer een aantal jaren van een welverdiende rust te genieten midden op een rotonde in Borger.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.