Met ruim 150 medewerkers, (meer dan 100 vrijwilligers) en bijna 90.000 bezoekers per jaar gebeurt er van alles in en om het Hunebedcentrum. Ria Blom neemt u mee achter de schermen en volgt elke week iemand anders in zijn werk.

Deze keer gaat Ria op bezoek bij de directeur …

 In het spoor van … de directeur

Vanochtend heeft Hein Klompmaker, de directeur van het Hunebedcentrum, al overleg gehad met zijn onmisbare back-office, straks een financieel overleg, daarna een afspraak met de lokale krant voor een interview. Later vandaag volgt nog een bouwoverleg met aannemer, installateur en architect over de grote verbouwing en herinrichting die nu plaatsvindt. En dat is wat Hein zo leuk vindt aan zijn baan, de afwisseling, geen dag is hetzelfde. Maar na 30 jaar is het mooi geweest; later dit jaar neemt de historicus afscheid als directeur en gaat hij schrijven in zijn tuinhuisje. Hij zal nog wel eens langskomen bij het Hunebedcentrum, maar het laatste wat hij wil is de nieuwe directeur voor de voeten lopen.

Museumdirecteur worden is geen jongensdroom geweest van Hein. Na zijn geschiedenisstudie is hij begonnen als leraar op de middelbare school in Borger. Hij wordt al gauw actief bij de Stichting Oud Borger, de voorloper van de stichting die tegenwoordig het Hunebedcentrum bestuurt. Als de werkzaamheden voor de stichting niet meer te combineren zijn met het leraarschap, gaat Hein zich full-time wijden aan het museum, dat inmiddels door de stichting is geopend in het voormalige armenwerkhuis van Borger. Hein krijgt de dagelijkse leiding en wordt geassisteerd door 1 medewerker. Hij geeft rondleidingen, organiseert tentoonstellingen en maakt ook wel eens een wc schoon. Inmiddels is het armenwerkhuis het kantoor geworden en leidt Hein vanuit de oude voorkamer het in 2005 geopende Hunebedcentrum. Schoonmaken en rondleiden doet hij al lang niet meer, begrotingen, subsidie-aanvragen en vele andere niet-prehistorische zaken vragen zijn aandacht.

Als ik vraag naar een memorabel moment in de carrière van de directeur denkt Hein terug aan 1996. Hein nodigt in dat jaar de geschiedenisstudent prins Willem-Alexander uit om een nieuwe expositie te openen. Tot zijn verrassing neemt de prins de uitnodiging aan. De dag voor het bezoek testen Hein en het bestuur van het museum met een grote geleende auto of de Mercedes van het koninklijk gezelschap de draai wel zal kunnen maken op de parkeerplaats en hebben ze veel lol met het spelen van een rollenspel om het handen schudden de volgende dag volgens protocol te laten verlopen. Dierbare herinneringen zijn dat en het bezoek van de prins wordt een groot succes. Het mogen opzetten van een geheel nieuw museum in 2005 noemt Hein een jongensboek. “Het was fantastisch, we hadden een budget van 7 miljoen om een gebouw neer te zetten, om de inrichting te ontwerpen en om een prachtige expositie in te richten.” Nu, 13 jaar later, wordt er hard gewerkt aan een nieuwe tentoonstelling, een bedrijf voor museuminrichting is ingehuurd om mee te helpen iets heel moois te realiseren. Alle vitrines, maquettes en tekstborden gaan eruit, alleen het piepschuimen hunebed met een betonlaagje erover heen en ook de levensechte hunebedbouwer-poppen mogen blijven. “De boel netjes overdragen” dat is waar Hein zich de komende maanden voor in gaat zetten. Nu een sigaartje en dan naar het volgende overleg.

 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.