Het geslacht lupine (Lupines) kent 200 soorten, maar ook nog hybriden en cultivars. Ook in het Oertijdpark komt de lupine voor, namelijk de vaste lupine (Lupinus polyphyllus). De plant bloeit van juni tot oktober met wit, geel, roze en paars zijn, maar ook combinaties van kleuren. De lupines groeien op zure tot neutrale grond. De plant kan wel 2 meter hoog worden. Door zaaien en stekken vermeerderd de plant zich. In Nederland zijn in het wild de blauwe lupine (Lupinus angustifolius), de gele lupine (Lupinus luteus) en de vaste lupine (Lupinus polyphyllus) te vinden.

Gebruik van vroeger tot nu

Lupines binden net als een aantal andere planten stikstof in de bodem met als gevolg een rijkere bodem. Lupines zijn bruikbaar als voedsel voor dieren, maar ook voor de mens. Daarnaast is het een sierplant. Als voedsel zijn de zaden van lupine geschikt door de rijkdom aan eiwitten. Sommige mensen zijn allergisch voor de lupine. Vanaf de jaren negentig wordt het meel verwerkt in koekjes, pasta, meel en snacks.

Vaste lupine

Deze lupine is in de 19e eeuw vanuit Noord-Amerika naar Nederland gekomen en inmiddels komt deze vaste plant in het wild voor. Vandaag de dag zijn meerdere kleuren te vinden en is de lupine te vinden langs het bos, wegen, spoorwegen, ruigtes en open plekken in het bos op tamelijk droge grond. De plant kan 150 cm hoog worden. Zoals hierboven al genoemd kan de lupine gebruikt worden door de mens als groenbemester en veevoer, maar ook wortelt de plant erg diep en is hierdoor geschikt als volggewas.

Giftig? Allergisch?

De lupine is giftig door de stof chinolizidine-alkaloïde, met name in de zaden is deze stof te vinden. Ook kan de plant een allergische reactie opwekken en inmiddels is het voor voedselproducenten verplicht te melden als er in een product lupine is verwerkt.

 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.