In de 17e eeuw dachten mensen dat de hunebedden door reuzen waren gemaakt.

De bewoners van Drenthe weten het zeker: lang geleden woonden er reuzen in Drenthe! Waarom ze dat zo zeker weten ? Jij hebt vast en zeker ook weleens die grote, dikke stenen gezien die op veel plaatsen in Drenthe liggen. Vaak zijn die stenen op elkaar gestapeld en vormen ze een hunebed. De hunebedden werden gebouwd in een tijd dat er nog geen hijskranen waren, dus het moeten wel reuzen zijn geweest die de stenen versleept en op elkaar gelegd hebben.
Ze namen de enorme stenen mee naar Drenthe in hun vestzak en regelmatig verloren ze er een. Dat zijn de stenen die je zo her en der los ziet liggen.

Het bouwen van de hunebedden ging als volgt: de reuzen gebruikten de grootste en dikste stenen als knikker. Ze gooiden de stenen naar elkaar, van Borger naar Buinen en van Buinen naar Drouwen. En ze
gooiden ze precies op de juiste plaats, in een van de dorpjes. Soms smeten ze de stenen niet ver genoeg.
Daarom liggen de hunebedden van Gieten en Rolde buiten het dorp.

Op nog veel meer plekken in Drenthe kun je zie dat er Reuzen hebben gewoond.
Om droge voeten te houden, groeven ze beekjes en andere watertjes. Zo kon het water uit de venen en moerassen weglopen.
Soms zijn die watertjes heel bochtig. Het stroompje de Koekanger A b.v. werd gegraven door een reus die niet zo goed oplette wat hij deed. Daardoor kreeg dat stroompje zoveel bochten. Het zand dat de reus uit
zijn klompen schudde, vormden de heuveltjes. Het Reuzendiepje bij het dorp Roden werd gegraven door verschillende reuzen. Iedere reus deed dat op zijn eigen manier en daardoor zitten er zoveel kronkels in
het diepje.

Tussen de plaatsen Dwingeloo en Ruinen hadden reuzen flink ruzie: ze vochten fel en smeten elkaar zo hard op de grond dat er kuilen in de bodem kwamen. Later stroomden die kuilen vol water, vandaar de
vele plassen boven het dorpje Kraloo.

Dat reuzen sterke handen hadden, kun je nu nog zien aan het hunebed van Emmen: een reus pakte een van de dekstenen zo stevig vast dat je in de steen nog een afdruk van zijn hand kunt zien.

In Emmen hebben ze nog een ander verhaal over de dekstenen. Ongeveer 2 eeuwen geleden sprong de koning Lodewijk Napoleon met zijn paard bovenop het hunebed. Zo kon hij de omgeving beter bekijken.
Een ander verhaal vertelt dat de koning dit deed om te laten zien dat hij een goeie ruiter was.
Met hoeveel kracht de sprong ging, kun je nog zien aan een van de dekstenen. De afdruk van het paardenhoefijzer is er nog in terug te vinden. Als je er in de buurt bent, moet je maar eens gaan kijken.

Vorig artikelWitte wieven
Volgend artikelDe reuzen Ellert en Brammert

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.