Hunebed IV van de Oldendorfer Totenstatt in Duitsland is het meest langgerekte hunebed (zie figuur 1) in dit gebied: 80 meter lang. Eigenlijk bestaat het uit een hele lange smalle heuvel, ‘Erddamm’ in het Duits, van 6,5 meter breed, 1,6 meter hoog en volledig omlijst met 108 kransstenen, met aan het begin een stenen hunebed van 8 x 2,3 meter.



Figuur 1: Hunebed IV, eerste gedeelte van de hunebedheuvel met kransstenen op de achtergrond

In figuur 2 staat een model hiervan afgebeeld. De grote kransstenen staan voor het overgrote deel nog overeind. De kransstenen voelen energetisch aan en in de middellijn van deze hunebedheuvel ligt weer een serie energiepunten. De energiepunten zijn veelal in groepjes van drie geordend, alsof hier ooit een aantal ‘compartimenten’ met ieder drie energiepunten in deze hunebedheuvel was. Het eerste ‘compartiment’ is een stenen hunebed (figuur 1) met dragende stenen en de stopstenen er nog tussenin (zie figuur 5).


Figuur 2: Model van hunebed IV[1] met links het stenen hunebed. Alles omgeven door kransstenen

Ook is er nog een ingang aanwezig die min of meer op het zuiden gericht is. In de ingang zijn drie energiepunten (zie figuur 8, 9 en 10) waarneembaar. De dekstenen van dit stenen hunebed zijn weg.

Een gesplitste steen

Bij het energetisch onderzoek van deze hunebedheuvel ontdekte ik maar liefst acht ‘compartimenten’ in de middellijn van de hunebedheuvel. De meeste hadden drie energiepunten, maar twee ‘compartimenten’ hadden zelfs zes energiepunten. Een paar grote stenen aan de rand van dit complex zijn niet energetisch, het zijn mogelijk dragende- of dekstenen die weggesleept zijn uit hun oorspronkelijk positie, maar die de mensen toentertijd honderden jaren geleden hebben laten liggen. Op één steen (zie figuur 3 en 4) is nog te zien hoe men die heeft proberen te splitsen. Dat is wel gelukt, maar de steen is vervolgens niet weggesleept.


Figuur 3: Niet-energetische, gespleten steen opzij van de hunebedheuvel

Figuur 4: Andere kant van de gespleten steen waar nog inkervingen te zien zijn van het stenen splitsen

Beelden uit het verleden

Ook hier heb ik me helderziend ingesteld op het geven van een aura-reading op een gebeurtenis uit het verleden.

Ik krijg een beeld van priesteressen in het nog aanwezige stenen hunebed (zie figuur 5, 8, 9 en 10). Ze zijn met een offer en met een smeekbede aan de goden bezig. Wat is hier aan de hand? Waarom doen ze dat? Ik stel me er verder op in.


Figuur 5: Blik in het stenen hunebed met kransstenen op de achtergrond en stopstenen tussen de dragende stenen

Ik zie dat de mensen uit de omgeving al langere tijd te kampen hebben met tegenslag Ze hebben perioden van droogte gehad, maar afgezien daarvan levert het land ook niet genoeg oogst op en de gewassen groeien niet goed. Mensen lijden hier en daar honger door gebrek aan opbrengst van de landbouw.

Al een paar keer is gevraagd aan de priesters van de hunebedden om daar wat aan te doen, maar die zeiden dat ze moesten wachten, er was nu niets aan te doen. Dat ging zo door totdat op een bepaald moment de priesteressen zich aangesproken voelden. Als vrouwen hadden ze een sterk gevoel voor wat vruchtbaarheid is en ze wilden zich voor de oplossing van dit probleem inzetten door middel van een trance-zitting in het hunebed. De priesteressen hadden voor deze trance-zitting voorbeelden nodig van de opbrengsten van de granen, vruchten en groenten zodat ze daar hun trance-zitting op konden richten.

Kring van priesteressen

Een groot aantal priesteressen wordt voor de trance-zitting bij elkaar gebracht om voldoende gezamenlijke kracht te genereren. Als de trance-zitting in het hunebed begint, liggen de voorbeelden van de oogst, zoals granen en vruchten, in het midden. De opperpriesteres leidt de trance-zitting. Deze begint met gezangen waarbij de goden worden aangeroepen en gevraagd wordt welwillend te zijn om naar hun smeekbeden te luisteren. Daarna gaat er iets unieks gebeuren: een hele kring van priesteressen, de binnenste kring in het hunebed, gaat gezamenlijk in trance. Ter bescherming van de binnenste kring en stabilisering van de energie blijft een buitenste kring van priesteressen aanwezig.

De priesteressen van de binnenste kring gaan gezamenlijk in trance en met hun uittredingslichamen vormen ze ook in de metafysische energiesfeer een kring. Ze vragen de goden via hun kring vruchtbaarheid over het land te laten komen. Vruchtbaarheid voor alle gewassen die geoogst moeten worden, voor de dieren, maar ook voor de mensen. Hun energetische buiken en voortplantingsorganen in hun energielichamen lichten daarbij sterk op. Van boven af aan begint nu een sterk lichtende metafysische energie via hun kring naar de aarde te stromen en vandaar stroomt die uit in wijde omgeving waar de priesteressen zich in hun smeekbeden op richten. Deze lichtende energie dringt diep door in alles wat daar leeft.

Beelden die doorkomen

Dan begint de opperpriesteres beelden door te krijgen over hoe het vee verzorgd moet worden dat last heeft van ziekten: met speciaal kruidenwater wassen, scheiden van vee dat ziektesymptomen vertoont van gezond vee, een behandeling van ziek vee voor zover dat mogelijk is, want sommige dieren moeten afgemaakt worden. Een andere priesteres krijgt beelden door voor van verzorging van de velden met granen: mest van de dieren uitstrooien en onderploegen, zorgen dat wilde dieren de granen niet opeten, goede graankorrels uitzoeken voor het zaaien, het wisselen van de telt van  gewassen en gemengde teelt toepassen van verschillende soorten groenten.


Figuur 6: Model van een ploeg uit de steentijd[2]


Weer een andere priesteres krijgt beelden van het uitgraven van geulen om water aan te voeren van bronnen (zie figuur 7) en beken, maar ook af te voeren bij veel regenval. Ook moeten er geulen dwars op andere gegraven worden om daarin water te kunnen opvangen. Andere beelden komen nog door van waterputten en hoe die goed te graven.


Figuur 7: Schwindebachquelle, bron niet ver van de hunebedden met op een bord een uitspraak van Johann Wolfgang Goethe: “Man sehnt sich nach des Lebens Bächen, ach nach des Lebens Quelle hin…”

Nog een andere priesteres krijgt beelden van samenwerking van boeren en hoe en waar ze gezamenlijk het land kunnen ontginnen en in cultuur brengen. Dat in cultuur brengen, moet in stroken gebeuren zodat de grond niet teveel uitspoelt door de regen. Weer een andere priesteres krijgt beelden over de opslag van de opbrengsten van het land. Hoe ze voedsel kunnen conserveren zodat ze het lange tijd goed kunnen houden en dieren er niet bij kunnen. Dan houden de beelden op en komen de priesteressen weer terug in hun lichaam.

Het naar buiten brengen van de boodschap van de goden

De buitenste kring van priesteressen helpt nu om de degenen die waren uitgetreden te bevragen zodat alle belangrijke informatie naar voren komt en later kan worden doorgegeven. Daarna gaan de priesteressen bespreken hoe deze informatie naar de mensen uit de omgeving wordt doorgegeven. In het hunebed horen ze het gezang van de mensen buiten, een gezang vol verwachting over wat de goden hen komen brengen.

De priesteressen komen tot slot naar buiten en de opperpriesteres, die het meest gezaghebbend is, neemt het woord. Ze vertelt dat de goden hun smeekbeden verhoord hebben en dat doorgaan met het boeren zoals tot nu toe gebeurd is, niet langer kan, want dan zal de oogst alleen maar slechter worden. Ze vertelt dat de goden hen gezegd hebben wat er moet gebeuren. Ze roept nu bij naam een aantal boeren en boerinnen naar voren die veel vee hebben en last van ziekten en sterfte ervan. Zij krijgen haar visioen te horen. Uitgebreid vertelt ze wat er moet gebeuren en dat enkele priesteressen bij hen langs zullen komen om genezende kruiden voor het vee zullen meenemen.


Figuur 8: Eerste energiepunt (bruin rechthoekje) in de toegangsweg naar het stenen hunebed

Figuur 9: Tweede energiepunt (bruin rechthoekje) in de toegangsweg naar het stenen hunebed

Figuur 10: Derde energiepunt (bruin rechthoekje) in de toegangsweg naar het stenen hunebed

Hierna neemt een volgende priesteres het woord en roept een aantal boeren en boerinnen naar voren die veel granen en groenten verbouwen. Ook zij krijgen specifieke instructies.

Weer een andere priesteres roept boeren en boerinnen naar voren die veel last hebben van droogte of, als het veel regent, van overstromingen. Zij krijgen instructies voor het graven van geulen en andere vormen van waterbeheer.

Tot slot komt de priesteres naar voren voor de landontginning. Zij roept boeren en boerinnen naar voren die uitbreiding van hun land nodig hebben. Ze benadrukt het samenwerken bij de landontginning. Dan neemt de opperpriesteres weer het woord en zet een danklied in voor de goden dat door iedereen wordt meegezongen. Duidelijk is dat een aantal mensen weer hoop krijgt op verbetering van hun situatie, zodat er weer voldoende te eten zal zijn.

Tijd van de nieuwe aanpak

In de tijd die daarna komt, gaan stukje bij beetje de mensen uit dit hele gebied aan de slag met de aanwijzingen van de goden. Eerst nog wat ongecoördineerd, maar geïnstrueerd door de priesteressen en ook de priesters, steeds meer systematisch.

Naderhand worden nog een aantal trance-zittingen gehouden om meer specifieke instructies te krijgen. Ook voor de jacht op wilde dieren worden instructies gegeven zodat er ook op die manier vlees ter beschikking van de bewoners komt.

Na enkele jaren wordt merkbaar dat de opbrengsten van het land vooruit gaan en dat er ook meer communicatie en samenwerking is gekomen tussen de bewoners van dit gebied.


Figuur 11: Voetpad over uiteinde van de hunebedheuvel

Terugblik

Opvallend was de onverwachte rol van priesteressen voor problemen in de landbouw en veeteelt. Hun groepsuittreding was voor mij verrassend en bleek heel effectief te zijn. Door de uitstraling van de trance-zitting werden de mensen uit de omgeving ook meer ontvankelijk voor de boodschap van de goden. Wat hier ‘goden’ genoemd wordt, is te vergelijken wat helderzienden tegenwoordig spirituele gidsen noemen, lichtende ‘healing masters’ of engelen. Iets waar nog veel over te zeggen is, maar de opzet van dit artikel verre overschrijdt.


[1] [1] Bron: Archäologischen Museum Oldendorf/Luhe, Duitsland

[2] Bron: Wohnungen für die Ewigkeit, 5700 Jahre Oldendorfer Totenstatt (2006) Uitgave: Archäologischen Museum Oldendorf/Luhe, Duitsland blz. 29

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.