Isthar Poort 1925

Babylon was een van de grootste steden ter wereld in de oudheid. Het is vooral beroemd geworden vanwege de Toren van Babel en de Hangende Tuinen van Babylon die in de oudheid werden omschreven als een van de zeven wereldwonderen. Het ligt in Irak aan de rivier de Eufraat ongeveer 85 kilometer ten zuiden van Bagdad. De naam Babylon is een Griekse verbastering van het Akkadische Bāb-Ilim, hetgeen betekent “de Poort van God”.

In 2019 is Babylon, na een lobby van tientallen jaren, op de UNESCO Werelderfgoedlijst geplaatst. Huidige bezienswaardigheden zijn een replica van de poort van Isjtar, een godin uit het antieke Mesopotamië, en een beeld van de Leeuw van Babylon. Bekend uit de overlevering zijn de toren van Babel en de hangende tuinen van Babylon. Archeologen zijn er nog niet uit of deze twee plekken echt hebben bestaan.

Interpretatie van de hangende tuinen van Babylon door Ferdinand Knab(1886)

De stad en zijn vele torens waren opgetrokken uit kleisteen, dat grotendeels is afgebrokkeld. Er is maar een klein deel opgegraven. Oud-dictator Saddam Hussein liet op de oude ruïnes een paleis nabouwen. Ook verschillende muren zijn herbouwd, waarbij het oorspronkelijke bouwwerk beschadigd is geraakt. Ook door de invasie van de Verenigde Staten vanaf 2003 is er veel beschadigd geraakt.

Ruines van het oude Babylon. Op de achtergrond zijn de gerestaureerde muren te zien.

Babylon was het middelpunt van de verering van de god Marduk. Ten tijde van de Urs overheersing van Midden- en Zuid-Mesopotamie (2112-2004 v.Chr.) was Babylon al een belangrijke stad. Vooral in de 18e eeuw v. Chr. bloeide de stad als nooit tevoren onder koning Hammurabi. Het werd toen de hoofdstad van Zuid-Mesopatamie. Hammurabi is de belangrijkste heerser van Babylon geweest. Hij heerste over een heel groot rijk, dat net zo groot was als het rijk van Ur daarvoor.

Herstelde muren van Babylon

Een belangrijke nalatenschap van Hammurabi is een wetboek uitgebeiteld in steen. Deze steen is in het begin van de 20ste eeuw gevonden. Het is een van de oudste wetteksten ooit gevonden. Alleen die van de Soemeriers zijn nog ouder (drie eeuwen). Door de wetboeken is er een goed inzicht verkregen van de Babylonische beschaving.

Babylon is lange tijd bewoond geweest. De oudste lagen liggen diep onder lagen puin van nieuwere bewoningsvormen. Omdat er veel materiaal door elkaar heen ligt is het lastig om de oudste geschiedenis boven water te halen. Toch is er door de vele opgravingen een beeld ontstaan. Zo is bekend dat in het eerste millennium v. Chr. Babylon door de Assyriers is veroverd en daarna zelfs twee keer verwoest (in de 7e eeuw v.Chr.).

In 625 v. Chr. werd door Nabopolassar de onafhankelijkheid van de stad uitgeroepen en benoemde hij zichzelf tot koning. Zijn zoon (Nebukadnezar II) heeft de stad weer volledig herbouwd. Wat er nu nog is te zien van Babylon stamt uit deze periode.

Na de oorlog werd Babylon lange tijd bewaakt door soldaten uit de VS.

Van 1899 tot 1917 hebben Duitse archeologen het oostelijke gedeelte van de stad opgegraven waardoor er veel extra kennis is opgedaan. Veel materiaal is toen meegenomen naar Berlijn.

Babylon lag op de oevers van de Eurfraat. De belangrijkste gebouwen stonden op de oostelijke oever. Aan de noordkant lag een fort die nog altijd te zien is als een heuvel van 25 meter hoog. De stad zelf was omringd door een 8 kilometer lange dubbele muur met gracht. De muur moest de stad beschermen. De muur had acht poorten die allen aan een godheid waren gewijd waarvan Isjtar de belangrijkste was. De Isjtar poort was een dubbele poort, die door twee muren liep. Ernaast stonden twee opvallende torens, die als wachtpost dienden. De poorten waren bedekt met geglazuurde tegels met daarop draken en stieren. De poorten zijn nu herbouwd tot 16 meter hoog. Er omheen stond een wal van 16 kilometer waarbinnen een groot gedeelte onbewoond was. Tijdens belegeringen konden de boeren uit de omgeving daarnaar toe vluchten.

De Poort van Ishtra is nagebouwd in het Pergamom museum in Berlijn. De geglazuurde tegels zijn origineel en meegenomen door Duitse archeologen. De poort werd ooit beschouwd als een van de zeven wereldwonderen, maar hij werd geschrapt ten gunste van de Pharos van Alexandrië.

In de stad stond onder andere het paleis van de koning. Dit paleis werd aan de ene kant beschermd door de Eufraat en aan de andere kant door hoge muren. Het was een fort in een fort. Het paleis kende vijf binnenplaatsen die toegang gaven tot zalen aan de zuidkant. De grootste binnenplaats gaf toegang tot een grote troonzaal waarvan de muren waren bekleed met gele en blauwe geglazuurde tegels. Daarop waren zuilen met palmkapitelen afgebeeld.

Leeuw uit Babylon, nu te zien in het Pergamom Museum in Berlijn.
Afbeelding nu te zien in het Pergamom Museum in Berlijn.

De beroemde hangende tuinen, die door Diodorus Siculus werden geschreven als een van de zeven wereldwonderen, lagen waarschijnlijk in de noordwesthoek van het paleis.

Er zijn vele tekeningen gemaakt van de hangende tuinen van Babylon, zoals deze uit 1925. Of ze echt hebben bestaan is niet bekend.

Van het paleis liep de laan door naar de grote tempel van Marduk, de belangrijkste Babylonische god. De tempel was een fort met een vierkant grondplan en een centrale toren, waarin het afgodsbeeld stond dat tijdens processies werd rondgedragen. Naast de tempel, achter een muur, stond de beroemde ziggurat, de ‘Toren van Babel’. Hij was bijna 100 meter hoog en gebouwd van baksteen. In de loop van de eeuwen werden veel stenen opnieuw gebruikt, zodat er nu alleen nog een enorme vierkante fundering over is. Ooit had de ziggurat zes verdiepingen, waar een tempel bovenop rustte. Daar vond, volgens Herodotus, de bruiloft van Marduk plaats, die bij de nieuwjaarsviering ritueel werd nagespeeld door de koning en een hoge priesteres.

De Toren van Babel is vaak vastgelegd op doek door schilders. Hieronder zijn twee voorbeelden te zien van Pieter Bruegel en Hendrick van Cleve III.

Bruegel d. Ä., Pieter Tower of Babel Museum Boijmans Van Beuningen Rotterdam
Hendrick van Cleve III (1525-1589) De bouw van de toren van Babel Kröller Müller Museum Otterlo
Vorig artikelPrehistorisch monument gevonden in Turkije dat waarschijnlijk ouder is dan Göbeklitepe
Volgend artikelUr, stad aan de Eufraat
Harrie Wolters is algemeen directeur van het Hunebedcentrum.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.