We spannen de verse schapenhuid op om het schoonmaken en looien makkelijker te maken.

Een plekje uit de zon om te werken.

Goed insmeren met water om de huid nat te houden. Als de huid opdroogt wordt hij hard en kan je er niets meer mee.

Totdat de huid uiteindelijk gelooid wordt blijven we het nat houden met water.

De huid moet eerst schoon. Met een scherp stukje vuursteen snijden we het meeste vet en vlees eraf.

Wanneer het dikste eraf is schrapen we met een schrabber van vuursteen alle kleine vetdeeltjes eraf. De huid heeft drie lagen, de 2 buitenste lagen moeten uiteindelijk overblijven. Hierna wordt de huid gewassen.

Als de huid schoon is kunnen we gaan looien. (Looien zorgt ervoor dat het leer uiteindelijk …)

De hersenen van het dier waarvan je de huid hebt gebruikt zijn precies genoeg om het te looien. Je vermaalt de grijze massa tot een papje en smeert deze uit over de huid. Wij gebruiken in plaats van hersenen kippeneieren. De eidooiers hebben dezelfde werking.

Voor de huid van de grootte van een schaap hebben we ongeveer 14 kippeneieren nodig. Deze wordt vermengd met ongeveer een liter water.

Het is belangrijk dat de huid in beweging wordt gehouden om uiteindelijk een soepel stukje leer te krijgen. Deze stap hebben wij voor dit experiment niet uitgevoerd. We hebben de huid laten hangen om er iets over te kunnen vertellen.

We hadden verwacht dat de bezoekers de huid vies zouden vinden maar niets was minder waar. Er was veel interesse voor het experiment en we kregen veel vragen.

Tekst door Leslie Hummel en Nadine Lemmers

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.