Franzfoto, CC BY-SA 3.0 httpscreativecommons.orglicensesby-sa3.0, via Wikimedia Commons

Deze Romeinse stad ligt aan de kust in het huidige Libië. Het is een van de best bewaarde steden uit het Romeinse keizerrijk. Het is in de 11e eeuw voor Christus door Phoeniciërs gesticht, maar kwam pas goed tot ontwikkeling nadat de streek in 23 voor Christus deel van de Romeinse provincie Africa was geworden en tegelijkertijd een zekere mate van zelfbestuur verwierf. Op de site vindt men veel Punische overblijfselen en er zijn veel inscripties in twee talen, het Punisch en het Romeins, terug te vinden.

Leptis Magna staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

In 193 na Christus werd Septimius Severus de eerste in Afrika geboren Romeinse keizer over dit gebied. Septimius Severus bracht de stad door zijn ondernemingszin tot geweldige bloei. Na zijn dood in 211 zette het verval van de stad echter snel in en werd er nauwelijks meer iets gebouwd.

Vanaf 523 na Christus, toen Berberstammen de stad innamen en leegroofden, heeft er niemand meer gewoond en werd de stad langzaamaan door woestijnzand overdekt. Dat zand zorgde voor een uitnemende conservering van alle nog overgebleven resten. Pas in 1920 is men met de uitgravingen en restauraties begonnen op een zeer minutieuze wijze.

Basilica De Severan Basilica meet maar liefst 92 x 40 meter! Merkwaardig is dat beide einden een absis hebben. In de 6e eeuw na Christus werd het in opdracht van de byzantijnse keizer Justinianus I een gewone kerk. In het midden van de ruïnes staat een Baptisterium in de vorm van een kruis., Foto Sasha Coachman, CC BY-SA 3.0 httpscreativecommons.orglicensesby-sa3.0, via Wikimedia Commons1024pxCC BY-SA 3.0 httpscreativecommons.orglicensesby-sa3.0, via Wikimedia Commons1024px

De restauraties worden bemoeilijkt omdat veel van het oorspronkelijke marmer ergens in het buitenland bij bouwwerkzaamheden is gebruikt. Op Malta zijn in de kerk van Sint Johannes marmeren zuilenblokken teruggevonden. In Parijs zijn bouwmaterialen van Leptis Magna terug te vinden in de Sacré Coeur en in Londen in het Windsor Castle!

De Triomfboog van Septimius Severus. Deze staat op het kruispunt van de Cardo Maximus en de Decumanus, de twee haaks op elkaar staande hoofdstraten. De Cardo loopt van zuid naar noord en de Decumanus van west naar oost. De boog is in 203 na Christus opgericht ter ere van een bezoek van de Romeinse keizer Septimius Severus die in Leptis Magna geboren was. Hij bracht Leptis Magna tot grote bloei. De reliëfs aan de buitenzijde van de triomfboog laten de verheerlijking zien van de deugden en daden van Septimius Severus. Aan de binnenzijde zijn er verbeeldingen van veldslagen en religieuze ceremoniën. Foto Luca Galuzzi, CC BY-SA 2.5 httpscreativecommons.orglicensesby-sa2.5, via Wikimedia Commons

Als men nu de opgraving wil verkennen heeft men echt wel een hele dag nodig, niet alleen omdat er zo ongelooflijk veel goed bewaard is gebleven, maar ook omdat het opgravingsgebied zo enorm groot is. Archeologen schatten dat het aantal inwoners in de bloeitijd van Leptis Magna tussen de 70.000 en 100.000 lag.

Eigenlijk zijn er te veel hoogtepunten op de site om op te noemen: de Triomfboog van Septimius Severus, de Thermen van Hadrianus, de Markt, de Basilica van Severus, de Via Trionfale, het oude Forum, het Amfitheater, de Hippodroom, en zeker ook het Theater.

De westelijke ingang van de Basilica van Severus. De Basilica meet maar liefst 92 x 40 meter! Merkwaardig is dat beide einden een absis hebben. In de 6e eeuw na Christus werd het in opdracht van de byzantijnse keizer Justinianus I een gewone kerk. In het midden van de ruïnes staat een Baptisterium in de vorm van een kruis. Basilica SashaCoachman, CC BY-SA 3.0 httpscreativecommons.orglicensesby-sa3.0, via Wikimedia Commons1024px

Verder ligt er nog veel ‘materiaal’, bijvoorbeeld in het noordoostelijke deel van de stad, dat gerestaureerd kan worden, maar ook is er nog een groot oppervlak, zelfs in het al gerestaureerde gedeelte van Leptis Magna, dat nog diepgaand onderzocht moet worden. Dat laatste is overigens een probleem en zeker niet alleen in Leptis Magna: als men oudere lagen wil onderzoeken, kan dat alleen maar door de al blootgelegde delen te verwijderen.

Het Theater is het oudste van Romeins Africa en na dat van Sabratha (ook in Libië) het grootst. Het heeft een diameter van ca. 70 meter. Het is gebouwd voor en opgedragen aan de plaatselijke rijke mecenas Rufus in het jaar 1 na Christus en werd in de volgende eeuwen aanzienlijk uitgebreid. In de bloeitijd van Leptis Magna stonden er meer dan honderd beelden van goden, keizers, notabelen enz. Slechts drie daarvan zijn – onthoofd – teruggevonden. Bovenaan de Cavea staat een klein tempeltje. Er werden namelijk naar het oordeel van de plaatselijke overheid teveel lichte komedies vertoond. Om de goden die daar aanstoot aan zouden kunnen nemen tevreden te stellen, werd voor hen een klein tempeltje neergezet Foto Syed Wali Peeran, CC BY-SA 4.0 httpscreativecommons.orglicensesby-sa4.0, via Wikimedia Commons
Het ronde middengedeelte van een van de twee achthoekige open markthallen op de marktplaats. Beide hallen hebben een diameter van ca. 20 meter. De marktplaats, het Macellum, werd in 9 voor Christus gebouwd en daarna in de volgende twee eeuwen telkens verder verbouwd. Leptis Magna is welvarend geworden door de handel in slaven, goud, ivoor, metalen, graan en olijfolie. Foto Giovanni Boccardi, CC BY-SA 3.0 IGO httpscreativecommons.orglicensesby-sa3.0igodeed.en, via Wikimedia Commons
Het Amfitheater. Het is gewijd aan en door keizer Nero in 56 na Christus. Het ovaal meet 57 x 47 meter. Het werd gebouwd in een steengroeve op ongeveer 1 kilometer buiten de oude stad. De vierkante poort werd gebruikt voor de gladiatoren en de wilde dieren. De lagere rangen dicht bij de arena waren voor de plaatselijke elite bestemd. De stenen in de arena zijn afkomstig van de zitplaatsen in de Cavea, maar er liggen ook stenen van een altaar voor de godin van het (nood)lot. Het Amfitheater kon ongeveer 16.000 toeschouwers herbergen. Foto Jan Hazevoet, CC BY 3.0 httpscreativecommons.orglicensesby3.0, via Wikimedia Commons
Giovanni Boccardi, CC BY-SA 3.0 IGO httpscreativecommons.orglicensesby-sa3.0igodeed.en, via Wikimedia Commons
giomodica, CC BY 3.0 httpscreativecommons.orglicensesby3.0, via Wikimedia Commons
Forum Foto Sasha Coachman, CC BY-SA 3.0 httpscreativecommons.orglicensesby-sa3.0, via Wikimedia Commons
Vorig artikelVervolg smelt
Volgend artikelHans Meijer schenkt boekencollectie aan Hunebedcentrum
Harrie Wolters is algemeen directeur van het Hunebedcentrum.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.