Figuur 1: Paard reliëf in de rotswand van Cap Blanc, Les Eyzies

In de categorie ‘mijn hunebed’ nodigen we mensen uit te schrijven over hun persoonlijke ervaringen met hunebedden en prehistorische locaties. Hier een verhaal van Pierre van Eijl.

Op vakantie in Frankrijk bezocht ik in Cap Blanc bij Les Eyzies, de tekeningen die daar in 1908 in een grot gevonden zijn. Prachtige grottekeningen, of eigenlijk reliëfs, van paarden, bizons en andere beesten. Sommige zijn heel duidelijk, andere wat vager. De tekeningen zijn gedateerd op 15.000 jaar v. C. Net als van andere grottekeningen die gevonden zijn, weet men niet goed waarom deze gemaakt werden. Om hier meer over te weten te komen, heb ik me middels aura-reading gericht op het ontstaan van één van de paardentekeningen (zie figuur 1). Hieronder staat het verhaal dat naar voren kwam.

Toen ik me richtte op het best zichtbare deel van een uit de zachte rots gehouwen figuur van een paard, kreeg ik eerst indrukken uit recente tijden, mogelijk van degenen die deze rotsgravures hadden gevonden en onderzocht. Dan ging ik verder in de tijd terug, duizenden jaren en richtte me op een belangrijke gebeurtenis in verband met deze rotstekening. Ik kreeg vage beelden van de mensen die toentertijd hier leefden. Ik richtte me op de priester van de gemeenschap die op deze plek leefde. Dat was, zo te zien, iemand die bepaalde spirituele technieken elders geleerd had. Hij zag hoe de mensen van zijn gemeenschap honger leden en wilde daar wat aan doen.

Hij zocht een plek die voldoende een focuspunt zou kunnen zijn in het spirituele bewustzijn van de bevolking en vooral van de jagers van de stam. Hij richtte zich op afbeeldingsmogelijkheden die sterk en levendig genoeg moesten zijn om de spirituele energie en acties van de jagers te richten. Hij ging bij verschillende grotten na of de rotswanden geschikt waren voor het maken van zo’n afbeelding. De rotswand bij de ene plek brokkelde echter te snel af en bij een andere was de wand te hard. De wanden van de Cap Blanc grot vond hij in voldoende mate geschikt.

De stambijeenkomst

Nu hij een geschikte plek in een grot had gevonden, riep de priester de mannen van de stam bijeen en vertelde hij ze dat een godin aangeroepen moest worden om haar te vragen de daden van de jagers te richten zodat er weer voldoende vlees zou komen in de stam. Hij vertelde dat hij een visioen had gehad en dat daarvoor een afbeelding op de rotswand van de grot bij Cap Blanc moest worden gemaakt. De mannen begrepen dat echter niet.

Hij legde uit dat dit beeld de godin hielp, dan wist ze beter wat voor dieren gevangen moesten worden. De mannen morden wat, onwennig met dit nieuwe idee. Toen vertelde één van de jagers het verhaal van een andere stam waarvan gezegd werd dat ze een geheime mogelijkheid hadden om voedsel te verzamelen. Ze zeiden daar dat ze zeggenschap hadden over het vangen van een dier. Ze werkten daar met afbeeldingen op de rotswanden in grotten. De mannen van de stam begonnen nu te begrijpen wat de bedoeling was.

De  beeldhouwer

De priester vertelde dat het maken van een afbeelding alleen maar kon als er in de stam iemand was die een afbeelding kon maken die voldoende levendig was om de aandacht van de godin te trekken. Iemand werd naar voren gehaald die blijkbaar wel meer van dit soort handwerk deed. De priester vertelde verder dat nu eerst iemand een droom moest krijgen die zou voorspellen welk dier afgebeeld moest worden.

’s Avonds werden rituele dansen uitgevoerd waarbij de goden werden aangeroepen. Hun zegen en goedgunstigheid werden afgesmeekt ener werden aanwijzingen gevraagd over hoe nu verder gehandeld moest worden.

De priester deed zelf nog een ritueel waarbij er een energiedeken over zijn gemeenschap gelegd werd, waardoor de stamleden in droomtoestand snel toegang zouden hebben tot de ‘andere wereld’. Hij wist dat deze nieuwe techniek met rotsafbeeldingen alleen effectief zou zijn als de afbeeldingen van de jagers zelf zouden komen.

De droom

De volgende ochtend was er gezang. Een groepje mensen kwam naar de priester toe met iemand die helemaal verbaasd en opgetogen was. Het was de man die veel met leer en stenen werkt. Hij vertelde dat hij in zijn droom was meegenomen naar een prachtig, licht land. Daar leek het of zijn handen een wonderbaarlijke inspiratie kregen: ze schoten heen en weer, deden allerlei dingen en hij zag het beeld van een paard verschijnen. Hij kreeg van de godmensen aldaar te horen dat hij dit mee moest nemen en thuis bij de stam in de rotsen moest maken. Ze gaven hem een bepaald groen blad mee om dat aan de priester te tonen.

Toen de priester dat hoorde, wist hij dat dit de goede droom was. Hij herkende de beschrijving van het groene blad als dat wat hij zelf ook gedroomd had. Een dankdans en -gezang voor de goden begon, waarna het rituele gebeuren zich naar de grot verplaatste. De ‘dromer’ ging mee de grot in, samen met de priester, enkele wachters en nog een paar andere priesters.

Het maken van de afbeelding in de rots

Het was de bedoeling dat krijgers van andere stammen deze afbeelding niet zouden zien, anders konden ze zijn magische kracht afpakken en zelf de voordelen daarvan plukken.

Figuur 12: Andere rotsafbeelding van een paard in Cap Blanc, Les Eyzies.

Wierookachtige branderijen werden aan beide kanten in de grot gebrand. De priester gaf de ‘dromer’ de opdracht alleen datgene te doen wat de goden hem gezegd hadden. Er werd gezongen en bij het licht van fakkels ging de beeldhouwer aan het werk

De priester zorgde ook voor spirituele bescherming en genereerde een (metafysische) energiezuil boven de afbeelding in wording. De afbeelding vorderde gestaag. De beeldhouwer werkte op basis van het nog levendige droombeeld. Toen de afbeelding klaar was, werd de stam bij elkaar geroepen.

Aanroepen van de goden

Een dans werd uitgevoerd waarbij de goden werden aangeroepen. Men zong een lied alsof het dier al gevangen was in de touwen en meegevoerd werd. Dat de jacht dus met succes bekroond was.

De priester riep  iedereen op het beeld op de wand van de grot van het overwonnen dier goed voor ogen te houden en het dan omhoog te sturen naar de goden zodat die in hun wijsheid er over konden beslissen wat ze zouden toestaan en wat niet. Zelf werkte hij ook actief mee aan deze visualisatietechniek.

Dan riep hij de jagers om de dans en het gezang te beëindigen en zich klaar te maken voor de jacht. Het tijdstip van de jacht zou nog nader bepaald worden. De grot werd gesloten, niemand mocht er meer in om het beeld van het dier te aanschouwen anders zouden de goden verstoord worden en de wensen van de jagers niet verhoord worden.

In trance komt het plan voor de jacht

Iedereen ging terug naar de nederzetting. De priester trad in een trancetoestand uit zijn fysieke lichaam. Met behulp van zijn droomlichaam ging hij bij zijn spirituele gidsen, de ‘goden’, te rade over de juiste start van de tocht. Hij kreeg beelden van twee bergruggen die de jagers over moesten en dat dan in het dal daarachter, de dieren waren. Hij vroeg de goden hun pijlen te richten op deze dieren zodat ze door de jagers buitgemaakt konden worden. Hij stuurde nog een dankgebed naar de goden alvorens weer terug te keren in zijn fysieke lichaam.

Voorbereiding van de jacht

In de vroege ochtenduren werd de priester wakker en wist wat hem te doen stond. Hij blies op een hoorn en riep daarmee de jagers bij elkaar. Alle jagers kwamen met hun jachtuitrusting naar hem toe. Hij vertelde het verhaal uit zijn droom en de richting waarin de jagers moesten zoeken.

De jagers namen een lastdier mee voor de buit. Hij maakte duidelijk wie de leiding van de jacht had en zei de mannen dat ze iedere keer naar hun intuïtie moesten luisteren omdat de goden onderweg aanwijzingen zouden geven. Hij vroeg hen het dier dat het doel is van de jacht te respecteren en niet nodeloos te pijnigen of te sarren. Dat zou de goden verstoren. Hij zei verder dat ze binnen, een etmaal wanneer de zon de volgende dag alweer hoger aan de hemel zou staan, zouden terugkomen.

Ook de mannen hadden hun dromen gehad. Eén had het beeld gehad van een enorm dier dat hij niet kon overwinnen en hem overliep. De priester zegt dat hij de goden moest respecteren en dat deze hem dan een geschikt dier zouden toesturen. Nog andere vragen werden gesteld en beantwoord waarna de mannen  op weg gingen.

Op weg naar het jachtgebied

De priester trok zich terug in een meditatieve toestand waarin hij het contact tussen de jagers en de goden op peil hield en zo nodig versterkte. De jagers waren nu op weg. Het begin van de weg was door de priester goed aangegeven. Bij de tweede bergrug begon er onzekerheid over de route te komen: moesten ze niet een omtrekkende beweging maken om de dieren niet op te schrikken?

Ze besloten zich te splitsen: groep één ging naar de hoge kant van het dal toe, de tweede groep ging naar beneden in het dal. Deze groep zette een vangnet klaar in een smalle opening van het dal naar een kleine bergpas.

De jacht

De eerste groep maakte nu als opdrijfgroep veel lawaai waarbij de mannen met hun speren zwaaiden, om zo het wild op te schrikken. Een aantal paarden werd zichtbaar. De andere groep veranderde zijn strategie. De jachtleider maakte voor alle zekerheid verderop in het bos nog een extra vangplaats bij een mogelijke doorlaat.

Toen de paarden bij het gebied van de vangnetten in de bergpas kwamen, sloegen ze linksaf het bos in, precies naar de plek van de extra doorlaat. Een paard werd daar gevangen en overmeesterd. Een ander paard werd geraakt bij zijn rechterachterpoot, maar dat lieten ze op bevel van de jachtleider gaan.

De jachtbuit

Het gevangen paard werd gedood met speren. Weer werd op de horens geblazen. Alle mannen verzamelden zich juichend bij de buit. Het lastdier kwam met begeleiders van de heuvel af. Het paard werd geslacht en een vuur werd gestookt. Stukken vlees werden geroosterd en de mannen aten delen van de buit.

Grote delen werden ook geprepareerd om die mee te kunnen nemen naar de nederzetting. De volgende morgen namen ze alles mee wat ze mee konden nemen. Met behulp van het lastdier werden een paar zware delen vervoerd. Ze trokken over de twee bergruggen en waren, toen de zon al wat hoger stond, precies op de voorspelde tijd weer terug in de nederzetting. De priester gaf nog wat aanwijzingen voor de verdeling van het voedsel zodat ook de minder vooraanstaande leden van de stam konden meedelen.

Hergebruik van grottekening

Later toen de stam weer behoefte aan voedsel kreeg, werd opnieuw aan de priester om een ritueel gevraagd met behulp van de afbeelding in de rots. De priester ging daar niet zonder meer op in, pas na verloop van tijd kreeg hij in meditatieve toestand het signaal dat er een ritueel mocht komen. Weer moest er iets met de rotsafbeelding gebeuren, daar werd een afbeelding aan toegevoegd (zie figuur 2). De rest van het ritueel en de jacht leken weer veel op de vorige keer.

Na gebruik werd de grot iedere keer goed afgesloten en de opening werd zelfs onzichtbaar gemaakt. Het was een soort geheime schatkamer van de stam! Dankzij de afbeelding kon de stam veel doeltreffender op jacht gaan!

Reflectie

Voor mensen die vertrouwd zijn met creatieve visualisatietechnieken zijn er waarschijnlijk de nodige herkenningspunten in het verhaal van de grottekeningen. Zoals dat je van datgene wat je wenst een beeld maakt en dat ‘loslaat’ in het universum. Dat helpt om tot realisatie van dat beeld te komen. In bovenstaand verhaal spelen ook de spirituele gidsen of ‘goden’ een belangrijke rol. Zij inspireerden de priester, de maker van de grottekening en enkele leden van de stam.

Achtergrondinformatie

Meer informatie over de vondsten in de grot is te vinden bij: http://leseyzies-tourist.info/dordogne-caves-and-shelters/cap-blanc Meer informatie over aura-readingen van hunebedden is te vinden op de website van het Hunebedcentrum te Borger (rubriek ‘Mijn  hunebed’) en de website van het KoendalinieNetwerk. Daar staat ook meer informatie over wat een aura-reading is: http://www.kundalini-energie.nl/aura-reading

Vorig artikelEen zeldzame zwerfkei die nog zeldzamer bleek
Volgend artikelNIEUW BEGIN – Hoofdstuk 24

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.