Figuur 8: De ‘onontdekte’ menhir

Zoektocht

Op vakantie in Portugal bezocht ik , samen met mijn vriendin, een aantal megalithische plaatsen in het zuiden, de Algarve. Dat waren zowel hunebedden, hier Tholos geheten zoals bij Alcalar, een heilige steen en menhirs. Een paar dagen later vonden we ook nog een steencirkel. Het was het enige megalithische monument in de buurt van Vila do Bispo dat in onze documentatie stond en we nog niet bezocht hadden. Het heette ‘Cromeleque dos Amantes’ naar de Monte dos Amantes (heuvel van de geliefden) waar de steencirkel vlakbij ligt. Het kostte ons veel tijd om die steencirkel te vinden. Eerst zochten we aan de westkant van de grote weg (N 268) van Vila do Bispo naar Sagres. Er lagen daar veel grote stenen, maar geen van die plekken was energetisch. Net toen we het wilden opgeven, zagen we een bord (zie figuur 1) bij een tunnel onder de N 268 met een verwijzing naar de steencirkel: ‘Roteiro megalitico, Percurso Pedestre, Monte dos Amantes’ (Oftewel: ‘Megalithische route, Voetgangersroute, Monte dos Amantes’).

Figuur 1: Wegwijzer naar de steencirkel

Eerst rijdend en toen lopend over een landweg met aan weerszijden prachtige bloemen (het is half mei) kwamen we een paar honderd meter verderop weer een bord tegen met vermelding van de megalithische route.

Figuur 2: Tweede wegwijzer naar de steencirkel

Blijkbaar moesten we van het pad af door de begroeiing lopen. Verderop lagen wat stenen, niet erg indrukwekkend, maar heldervoelend met mijn handen ontwaarde ik energieplekken, soms op plekken waar geen stenen meer lagen. Restanten van de oorspronkelijke stenen lagen naast of op de energieplekken.

Figuur 3: Eén van de stenen van de steencirkel met vooraan een bruin telefoonhoesje dat een energieplek markeert

Ik vroeg me af hoe de Portugezen ontdekt hebben dat hier ooit een megalithisch monument heeft gestaan. De aanwezigheid van alleen wat steenbrokken is weinig overtuigend. Mogelijk dat ze ook iets van de metafysische energie gevoeld hebben of via oude volksverhalen geïnformeerd waren.

Het in kaart brengen van de steencirkel

Ik ben de energieplekken op deze plaats op basis van de energetische uitstraling die ik kon voelen, gaan opzoeken en inventariseren. Iedere keer als ik een energieplek had waargenomen, nam ik een foto. In figuur 4 de foto van de eerste energieplek.

Figuur 4: Eerste energieplek (bruine telefoonhoes) naast omgevallen steen in steencirkel
Figuur 5: Derde energieplek (opnieuw gemarkeerd door bruine telefoonhoes)

Al doende werd duidelijk dat de plekken die ik waarnam een cirkel vormden. Het waren bij elkaar achttien energieplekken die een steencirkel van naar schatting tien meter in doorsnede vormden. In het midden (figuur 6) nam ik een centrale energieplek waar. Ik sluit niet uit dat daar ooit nog een steen heeft gestaan.

Figuur 6: Centrale energieplek, rechts gemarkeerd door lichte zonnehoed en bruine telefoonhoes, met ter oriëntatie links vooraan de steen van figuur 3.

Nu ik deze steencirkel in kaart had gebracht, ging ik in het midden staan en stelde me helderziend in, voor een aura-reading van een belangrijke gebeurtenis die ooit hier had plaatsgevonden. Een gebeurtenis die illustratief is voor de oorspronkelijke functie van deze plek. Hier volgt een verslag daarvan.

Een stoet in overwinningsstemming

Beelden beginnen op te komen van een stoet mensen in een overwinningsstemming, de meeste tenminste. In hun midden is één angstige, geboeide man die vreest voor zijn leven. Ze lopen naar het midden van de cirkel van rechtopstaande stenen die energetisch geladen zijn. De hoofdman die deze bijeenkomst leidt zegt dat de geboeide man de grenzen overschreden heeft van hun gemeenschap en uit was op het misdadig verkrijgen van bezit. Hij is een vijand van de stam. Niets anders rest hem dan de man om te brengen en zijn geest te binden zodat deze de kracht van de stam zal versterken.

Figuur 7: Prachtig bloeiende bloemen in de buurt van de steencirkel

Het offer

“Ik ben onschuldig!” roept de man in doodsnood. “Mannen, doe je werk” zegt de hoofdman. “Hij zal sterven voor ‘Setiva’ (de god van de stam),” mompelen de mannen en de gevangene wordt gedood. Nu richt de hoofdman zich tot de aanwezige magiërs.

“Laat zijn geest niet ontsnappen en bind die aan de stam. Zijn geest zal de stam versterken!” De magiërs die aan de rand van de steencirkel staan komen in actie. Ze zingen een onheilspellend lied over dood, woede en wraak. Met trommen en ratels begeleiden ze hun gezang. De aanwezige mannen huiveren bij deze gezangen, maar zijn ook benieuwd naar wie de geest gaat. Eén van de magiërs gaat in trance en legt een energetische ‘lasso’ rondom de geest van de man die uit zijn fysieke lichaam aan het komen is. Door de ‘lasso’ krijgen ze het geestlichaam van de man onder controle.

De geest van het offer binden

Ze richten zich nu op één van de mannen die als beul is opgetreden. “Asj Mee Wah, kom naar voren,” zegt één van de magiërs, “je hebt moed getoond en bent in staat geweest een vreemde indringer te doden. Je zult versterkt worden door de geest van deze indringer die voortaan onder jouw bevel staat.” Met een energetische lijn wordt de geest aan het middel van het energielichaam van Asj Mee Wah vastgemaakt. Die voelt iets in hem veranderen, het geeft hem een gevoel van alertheid en er komt ook strijdlust in hem omhoog.

“Zeg de geest zich rustig te houden,” zegt de magiër tegen Asj Mee Wah. Zo gauw hij dat gedaan heeft voelt hij zich rustiger worden. “Zeg hem dat jij de baas bent en dat de geest niets mag doen zonder jouw toestemming”. Ook dat doet Asj Mee Wah. Die ervaart een vreemde spanning. Ineens is hij de baas over een geest die hij niet ziet maar wel voelt. De andere mannen om hem heen kijken naar hem, maar snappen het niet helemaal, hoewel ze eerder bij zo’n offerbijeenkomst zijn geweest.

“Mannen,” zegt de hoofdman “het offer is gedaan. Onze goden zullen over ons waken en laten we een ieder die ons bespiedt en mogelijk besteelt of aanvalt hier brengen zodat hij geofferd kan worden aan de god van de stam.” Het dode lichaam van de man wordt weggesleept om te cremeren. Tot slot gaan alle aanwezigen weer terug naar hun woongebied.

Omgaan met een geest is lastig

Als ik Asj Mee Wah helderziend volg, zie ik dat hij erg moet wennen aan de geest die hij meedraagt. Hij krijgt vreemde dromen waarin hij worstelt met iemand. Overdag kan hij ineens gevoelens van vechtlust krijgen, en erop los willen slaan om een vijand te doden. Ook moet hij eraan wennen om het bevel te voeren over een geest. Soms lijkt het of de geest het overneemt en zijn stemming sterk beïnvloedt. Zijn vrouw vindt dat hij wat veranderd is, minder lief en goedaardig en een agressief kantje heeft gekregen met veel onrust. Asj Mee Wah gaat op een bepaald moment naar de magiër om over de nieuwe toestand te praten. Daarna is het dagen rustig in hem. Daarna begint de onrust weer.

Als de stam in een gewapend conflict terecht komt met een andere stam, pakt Asj Mee Wah zijn wapens op en een vreemde kracht doortrekt hem als hij zijn geest het bevel geeft te helpen. Hij gaat onverschrokken de strijd aan, maar komt er gewond van terug. Hij is door de invloed van de geest een fel strijder geworden, maar ook onvoorzichtig en weinig tactisch. Daarna zet Asj Mee Wah met behulp van een magiër de geest op non-actief, hij wil gewoon weer helemaal zichzelf zijn en geen vreemde krachten door zich heen voelen gaan.

Een onontdekte menhir in de buurt

Terwijl ik de eerste beelden van het gebruik van de steencirkel voor het doen van een mensenoffer aan het verwerken ben, neemt mijn vriendin mij mee naar een circa 50 meter verderop gelegen steen aan de kant van de weg. Het lijkt op een omgevallen menhir (zie figuur 8) die niet in onze documentatie staat. Rechts is de punt nog te zien en links de plek waarop deze rechtop gestaan heeft.

Figuur 8: De ‘onontdekte’ menhir

Op die plek neem ik ook een metafysische energie-uitstraling waar. Hierop heeft deze steen waarschijnlijk rechtop gestaan. Een kleine check van het gebruik van deze steen geeft het beeld van een executieplaats, net als bij een menhir bij Padrão, weer met soortelijke treurige beelden. Volgens mijn waarneming is dit dus typisch een omgevallen menhir! En voor ons een onontdekte menhir!

Waarom een steencirkel?

Ik vroeg me af waar de cirkel van rechtop staande stenen voor nodig is. Stenen waar metafysische energie van onderaf doorheen stroomt? Als ik me door middel van aura-reading daarop instel, zie ik helderziend dat zonder die steencirkel de magiërs niet in staat zouden geweest om de geest van de man te binden. De energie in de steencirkel is bij het centrale energiepunt zo geconcentreerd dat de geest van de man in het centrum gefixeerd is, waardoor ze die met een ‘energielasso’ onder controle konden krijgen. Ook het aantal stenen in de cirkel doet er toe. Bij minder stenen zou deze cirkel minder goed werken. De fixatie zou gemakkelijk kunnen mislukken.

In figuur 9 staat ter illustratie een voorbeeld van een steencirkel uit Polen die er op de foto redelijk compleet uitziet. Hier staat ook in het midden een steen.

Figuur 9: Steencirkel van Grzybnica, Polen (bron foto: Creative Commons Attribution)

Het zou trouwens interessant zijn om ook een paar andere steencirkels zoals bij Stonehenge, te onderzoeken om te zien of dat ook offerplaatsen waren of dat ze andere functies hadden.

Vreemde magische gebruiken

De hier beschreven magie is voor veel Westerse mensen ondenkbaar, onzin of bijgeloof. Wat ik waarneem is dat het 5000 jaar geleden een realiteit was, waarvoor zelfs steencirkels gemaakt werden, mensen gedood en vreemde ceremoniën uitgevoerd.

De magiërs die bij dit offerritueel betrokken waren hadden van hun leermeesters geleerd hoe met metafysische energie te werken. Een geest van een mensenoffer binden aan iemand was maar één ding. Ze konden nog veel meer technieken gebruiken om mensen ongezien te beïnvloeden. We vinden iets van de magie van de oertijd nog terug in uitdrukkingen in onze taal zoals ‘iemand beheksen’, ‘iemand in de luren leggen’, ‘ik kan niet heksen’ of ‘dat is een heksentoer’. Ik gebruik hier het woord ‘magiër’ omdat door hen gebruik wordt gemaakt van metafysische krachten om anderen onder controle te krijgen, te beïnvloeden en om meer macht te krijgen. Maar ik ben bij aura-readingen van megalithische monumenten ook al een paar voorbeelden tegengekomen waarbij de toenmalige priesters mensen die onder invloed van een magiër waren geraakt, hen daarvan bevrijdden. Zoals bij het ‘langgraf’ D43 in Emmen.

Meer informatie

Meer verhalen over het verleden van hunebedden en andere megalithische monumenten die door middel van aura-reading zijn verkregen, zijn te vinden in deze rubriek ‘Mijnhunebed’ van het Hunebedcentrum te Borger en op de website van het KoendalinieNetwerk. Daar staat ook wat een aura-reading is.

Vorig artikelLaatste seizoens-aflevering met Fré Adolfs – podcast
Volgend artikelHoefijzervormen en megalieten

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.