De verloren vader

Drenthe, in de eerste eeuwen van onze jaartelling. De Kronieken van het Oude Diep, zoals iedere stroom genoemd kon worden die er al sinds mensenheugenis lag. We verdiepen ons in het leven van Eber, de teruggekeerde Romeinse veteraan, die slag na slag heeft overleefd, de zoon van Grieze Garm en de reeds lang overleden Gudrun.

Hij leeft zijn rustige leventje als wijs oud man in zijn hoeve in het veen. Hij woont er samen met Hilde, de eeuwig jong lijkende Hilde, die nu ook al op leeftijd moet zijn. Dan is er nog Akke, hun dochter, en Jonge Garm, hun zoon. Jonge Garm is samen met Negia, de donkere krijgsvrouw, die alle mannen de baas is. Akke groeit uit tot de priesteres van de stam, ondersteunend bij alle vrouwen in zwangerschap en kraam. Verderop, bij het oude diep, daar staan enkele hoeves bij elkaar. Daar woont de rest van de nabije familie, met de families van de dienende onvrijen. Voor ons zijn de broers Witte Maante en Rooie Bernt van belang. Ze zijn neven van Eber. Bij hen in de hoeves woont Irmin, een voorkind van Witte Maante. Het is een open, levenslustig en extravert kind, met een sterke persoonlijkheid, en de kracht mensen voor zich te winnen. Ze groeit op tot een vrouw.

Dan is er nog die plek in het veen, waar Ebers vader zijn laatste rustplaats heeft gevonden. En de gedenkplek op de ruige hoogte, zowel het deel van de gevallen helden uit de slag, als de asheuvel van de gedode invallers. Vooral de palen met de totaal verbleekte kale schedels van een stel van die roversbende vallen op, als je eraan komt. Bij sommige palen weten mensen nog te vertellen wie het was. Maar het lijkt al weer naar de achtergrond te gaan. Of nemen we een kijkje bij de steenberg? De van grote keien opgebouwde woning, met zand erover, een heuvel in het veld, waar ceremonies worden gehouden?

Drenthe in de eerste eeuwen van onze jaartelling. Het lijkt er allemaal weer zo rustig te zijn. Geen steen in de vijver, die alles doet rimpelen. Een leven van het volgen van de seizoenen, met zaaien, oogsten, oogstfeesten, langer wordende nachten, zonnewendefeesten, winter, ijs, sneeuw, voorjaar, bloei, zaaien…. Is er ooit iets nieuws onder de zon? Is er wat van te vertellen? Misschien moeten we gewoon ergens anders beginnen? Veel verder zuidelijker, bij Bonna? Daar wonen twee zonen van Eber, uit twee relaties. Lucius, de zoon van de slavin Lucia, met wie Eber samenwoonde voor zijn eerste terugkeer uit Romeinse dienst. De tweede zoon heet Julius. Deze is geboren uit een liefde voor een andere slavin, toen Eber na de Slag om Riegshoogte zelf in slavernij leefde in die buurt. Wat een lang en bij tijd en wijle rommelig leven, heeft die oude Eber achter de rug. Regelmatig trekt dat weer voor zijn geest langs. Hij kan er niets meer aan veranderen. En hij heeft nu rust. Of toch niet?

Vorig artikelTumulus van Colombiers-sur-Seulles
Volgend artikelThe Archaeological Museum in Heraklion, Crete, one of Europe’s top museums

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.