Ontraadseling (2) van de stenenrijen bij Carnac: de Quadrilatère van Manio (Carnac, Bretagne, Frankrijk)

0
76
Figuur 3: Op onderzoek bij de Quadrilatère van Manio

In de categorie ‘mijn hunebed’ nodigen we mensen uit te schrijven over hun persoonlijke ervaringen met hunebedden en prehistorische locaties. Hier een verhaal van Pierre van Eijl.

Over mijn metafysische onderzoek naar het raadsel van de enorme stenenrijen (alignements) van Carnac in Bretagne heb ik al eerder een verslag gepubliceerd (zie “Ontraadseling (1) van de stenenrijen van Carnac”; een andere publicatie over Carnac in deze rubriek is van Harrie Wolters: Mysterieuze rijen stenen bij Carnac, Bretagne en ook Peter van den Hoek heeft hierover een artikel geschreven: Carnac, spiegelbeeld van de Melkweg). Daar bleef mijn onderzoek niet toe beperkt. Iets buiten het veld met stenenrijen, de alignements, van Kerlescan bij Carnac loopt een pad naar twee andere megalithische plaatsen genaamd de “Reus van Manio” en de “Quadrilatère van Manio”. Daar ging mijn onderzoek verder. Een onderzoek dat verrassende resultaten opleverde.

De Reus van Manio Lopend over een bospad komen ik en mijn wandelvriendin een paar honderd meter verder aan bij een grote menhir: de “Reus van Manio” (figuur 1). Manio is de naam van het gebied waar deze menhir staat. Ik voel dat deze grote indrukwekkende menhir sterk energetisch is. De uitstraling daarvan is voelbaar als ik mijn handen op de menhir richt, maar ook bij mijn voorhoofd en middenrif is het goed voelbaar. Hier zitten in mijn energielichaam belangrijke energetische centra, respectievelijk het zesde en derde chakra.

Maar als ik me er even heldervoelend en helderziend op instel, zie ik ook dat het net als veel andere alleenstaande menhirs elders  een executieplaats is geweest. Ik heb daar elders al het een en ander over geschreven (zie bijvoorbeeld het verslag Waarvoor dienden menhirs?). Ik heb nu geen zin om me verder af te stemmen op gebeurtenissen van 5000 à 6000 jaar geleden waar mensen werden terechtgesteld.

Kennismaking met de Quadrilatère van Manio

We lopen door naar een rechthoek van stenen die even verderop staat, de “Quadrilatère van Manio” (zie figuur 2). Manio is de naam van het gebied waar we rondlopen.

Figuur 2: Quadrilatère van Manio

Quadrilatère betekent in het Frans vierkant, maar deze stenenconfiguratie is min of meer rechthoekig 37 meter lang en 7 (westkant) tot 10 meter breed (oostkant). De energie is daar heel anders dan bij de menhir van Manio. Als ik dat ga onderzoeken (zie figuur 3) is alleen zachte energie voelbaar. De energie is niet zo duidelijk en sterk zoals ik bij hunebedden gewend ben om te voelen. Het geeft me een licht gevoel van teleurstelling dat de metafysische energie zo zwak is en ik verwacht dan ook weinig van een aura-reading.

Figuur 3: Op onderzoek bij de Quadrilatère van Manio

Op een Engelse website, The Megalithic Portal, wordt zelfs gesuggereerd dat dit de restanten van een hunebed zijn waarvan de dekheuvel en dekstenen verdwenen zijn. Wat verderop, net buiten de rand van de Quadrilatère ga ik in de schaduw van een mooie bloeiende kastanjeboom (zie figuur 4) zitten, wat een heel prettige plek is op deze warme dag.

Figuur 4: De bloeiende kastanjeboom aan de rand van de Quadrilatère

Daar stel ik me in op het geven van een aura-reading van deze plek. Tot mijn verbazing krijg ik beelden, want eigenlijk verwacht ik niets te zien omdat deze plek alleen maar zwak energetisch is. Het volgende komt naar voren.

De aura-reading van de Quadrilatère van Manio (aura-reading)

Ik krijg beelden van een gebeurtenis zo’n 5000 à 6000 jaar geleden toen deze plek in gebruik was door de toenmalige bevolking. Ik zie hoe mensen druk bezig zijn om de Quadrilatère in gereedheid te brengen voor de een of andere gebeurtenis. Het luistert vrij nauw hoe de stenen moeten staan en ook de ruimte in de rechthoek moet netjes geëgaliseerd zijn. Daarna gaan mensen bij de hoekpunten staan en met trommels wordt een gezang aangeheven. Het is een oproep om te komen voor iedereen die hulp van de goden nodig heeft. Even later komt zingend een grote stoet van mensen aan, begeleid door een aantal priesters. Zij vragen de goden hen welgezind te zijn en te helpen hun gezondheidsproblemen op te lossen. De mensen gaan allemaal in de rechthoek staan terwijl priesters zich op de hoekpunten opstellen. De hoofdpriester neemt het woord en maant iedereen tot stilte. Hij gaat voor in een soort gebed waarbij de goden aangeroepen worden om hen te helpen de zieken te genezen.

Een groepshealing

De energie in de ruimte van de rechthoek verandert nu, terwijl de priesters zich instellen op de energie van de goden. De wolk van wittige energie die hangt boven de stenenrijen die verderop staan (zie het verhaal over de Ontraadseling van de stenenrijen van Carnac l), wordt door de gezamenlijke concentratie van de priesters naar de rechthoek geleid waar zich een onzichtbare zuil van energie vormt. De mensen voelen dat en beginnen de goden te danken voor deze energie. Enkele priesters gaan tussen de mensen doorlopen. Geleid door hun intuïtie schieten ze de mensen aan die extra healing nodig hebben. Dat gebeurt soms met handoplegging, soms in gesprek met een advies en soms fysiek door een korte massage of manipulatie van een gewricht. Op een bepaald moment gaan alle priesters om de mensen heen aan de zijkanten staan. De hoofdpriester smeekt om de zegen van de goden terwijl alle priesters hun handen opheffen. De onzichtbare zuil van licht boven de rechthoek krijgt nu een heel zachte prettige gloed. Healing-energie stroomt via de goden (spirituele gidsen) naar de mensen toe waarop ze met blijheid en dankbaarheid reageren. Langzaam raakt iedereen opgevuld met deze energie. Daarna gaat de hoofdpriester de bijeenkomst afsluiten.

Afronding van de groepshealing

De hoofdpriester vraagt iedereen zijn voeten goed te voelen en even te stampen op de grond. Zo komt iedereen weer goed terug uit de sfeer van healing en wordt weer klaar voor het gewone leven. Blij lopen de mensen met de priesters weer uit de Quadrilatère. Ze zijn dankbaar en blij dat de goden samen met de priesters, hen geholpen hebben. Ze weten dat hierdoor zieke mensen enorm kunnen opknappen. Anderen zullen niet spectaculair genezen, maar zich wel wat beter gaan voelen.

Figuur 5: Overzicht Quadrilatère van Manio

Terugblik op de groepshealing

Wat een vreemde megalithische plek leek met een rechthoek van stenen (zie figuur 5), bleek in de oudheid een plek te zijn om hele bijzondere groepshealingen te geven! Wat ik zag, en dat was voor mij ook een verrassing, dat de witte energiewolk van de stenenrijen die naar de Quadrilatère gehaald werd de mensen in een andere energietoestand bracht waardoor de ‘goden’ (of zoals we die tegenwoordig noemen: spirituele gidsen, engelen of healing masters vanuit de geestelijke wereld) de mensen beter konden bereiken voor het geven van een healing. Toen ik zelf probeerde de energiewolk van de stenenrijen naar de Quadrilatère te halen, lukte dat wonderwel.  

Terugblik op de Reus van Manio

Ik kijk helderziend ook nog even wat de mensen die aan de healing deelnamen, van de menhir “De Reus van Manio” vinden. Ze reageren angstig, dat vinden ze geen goede plek. Iedereen kent de verhalen over de mensen die daar ter dood zijn gebracht. Ook de priesters vinden dat een nare plek, hoewel sommige priesters moeten deelnemen aan het rituele deel van de terechtstellingen waarbij de geest van een gedood iemand gefixeerd wordt in de menhir. Een fixatie die nog lang kan doorwerken. Bij het geven van aurahealingen heb ik diverse keren meegemaakt dat een readee zich niet in balans voelde, bedrukt was om onduidelijke redenen en/of onverklaarbare spanningen voelde. Soms kwam dan bij de aura-reading een vorig leven naar voren waarbij het toenmalige energielichaam gefixeerd was in een steen of ander voorwerp. Healing van het betreffende vorige leven van mijn readee bracht dan uitkomst.

Terugblik op het raadsel van Carnac

Tot mijn grote verrassing was de quadrilatère niet een toevallige opeenhoping van stenen in de buurt van de stenenrijen van Carnac maar een essentieel onderdeel daarvan. De door de stenenrijen ontwikkelde metafysische energie werd zeer doelbewust gebruikt in de Quadrilatère om daarmee intensieve groepshealingen te kunnen geven. De stenenrijen werkten daarbij als een soort accu waar metafysische energie werd opgehoopt om die in de Quadrilatère te kunnen gebruiken. Misschien is hiermee het raadsel van Carnac weer wat verder opgelost of misschien wel helemaal opgelost! Toch lijkt het me belangrijk om ook bij de megalithische steencirkels (cromlechs) en de hunebedden (dolmen) vlakbij de stenenrijen van Carnac metafysisch onderzoek te doen. Mogelijk dat de energie van de stenenrijen ook hier gebruikt werd bij respectievelijk offerplechtigheden of trancesessies. Misschien is het een goed idee om dit een andere keer nader te onderzoeken.

Meer informatie

Meer verhalen over het verleden van hunebedden, menhirs, steencirkels en zelfs van grottekeningen die door middel van aura-reading zijn verkregen, zijn te vinden in deze rubriek ‘Mijnhunebed’ van het Hunebedcentrum te Borger en op de website van het KoendalinieNetwerk. Daar staat ook wat een aura-reading is. In het boek ‘Magische stenen, korte verhalen uit de hunebedtijd’ staan meer verslagen van aura-readingen van hunebedden, steencirkels en menhirs. Daar komt ook de oorspronkelijke functie van de hunebedden naar voren: geen graftombes maar spirituele krachtplaatsen die doelbewust en heel zorgvuldig gebouwd en gebruikt werden. Ook wordt ingegaan op de mogelijkheden de spirituele functie van hunebedden wetenschappelijk nader te onderzoeken. Wil je testen in hoeverre je een goed beeld hebt van de oorspronkelijke functie van hunebedden zoals die in de aura-readingen naar voren is gekomen? Dan kan je meedoen aan de Hunebedquiz. Veel succes ermee!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.