Steentijdgraf in Falkoping in Zweden mist alle schedels

0
105
Monument 1928 https://picryl.com/media/hallkista-vid-backgarden

In en in de omgeving van het Zweedse Falkoping liggen vele honderden hunebedden. Ook zijn in het gebied andersoortige monumenten van grote stenen uit het neolithicum te vinden. Een van die stenen kamers ligt in Tiarp en is opgegraven door onderzoekers van de Universiteit van Göteborg in Zweden en de Universiteit van Kiel in Duitsland. Ze zijn erin geslaagd om lichaamsdelen van de overblijfselen van ten minste 12 mensen te catalogiseren, maar niet alles is aanwezig. De schedels ontbreken.

Voorlopig kunnen de experts niet verklaren waar alle hoofden zijn gebleven of waarom ze werden meegenomen – als ze al werden begraven. Het zou diefstal kunnen zijn, een ritueel, een serie onthoofdingen of iets anders, hoewel er geen tekenen op de overblijfselen zijn die erop wijzen dat ze geweld hebben meegemaakt toen ze nog leefden.

“Het is een vroeg graf dat dateert uit het vroege neolithicum, ongeveer 3500 v. Chr.”, zegt archeoloog Karl-Göran Sjögren van de Universiteit van Göteborg.

“Schedels en grote botten ontbreken en zijn mogelijk uit het graf verwijderd. We weten niet of dat te maken heeft met begrafenisrituelen of wat erachter zit.”

Natuurlijk zal er in de afgelopen millennia veel verval zijn geweest, maar dat verklaart niet noodzakelijkerwijs waarom zoveel van de kleinere botten op de vindplaats nog intact zijn, terwijl schedels en enkele andere grotere botten ontbreken.

Het is niet iets dat archeologen vaak tegenkomen, hoewel het griezelige voorval al eerder is gemeld: bij een nog oudere vindplaats in Slowakije bleken de schedels te ontbreken. Onthoofding, ziekte en doodscults werden allemaal als mogelijke verklaringen genoemd.

“Dit verschilt van wat we meestal zien in megaliet graven, d.w.z. stenen grafkamers uit het neolithicum,” zegt Sjögren. “Meestal zijn de botten die ontbreken kleinere botten van voeten en handen.”

Naast de overblijfselen van mensen heeft het team ook botten van knaagdieren, kikkers, varkens en schapen of geiten kunnen identificeren – hoewel niet al deze botten uit dezelfde periode dateren.

Hoewel Falköping een gebied is dat bekend staat om zijn hunebedden is deze grafkelder ongebruikelijker. Het is 150-200 jaar ouder dan de meeste andere graven en heeft een aantal opvallende constructiekenmerken.

Het team is nu hard aan het werk om meer te weten te komen over de opgegraven skeletten, dat waarschijnlijk toebehoorde aan een gemeenschap van boeren. Als we bijvoorbeeld kunnen beoordelen of de volwassenen en jongeren in het graf al dan niet familie van elkaar waren, moet het gemakkelijker worden om te begrijpen wat hier precies is gebeurd.

“De voorlopige DNA-resultaten laten zien dat het DNA in de botten goed bewaard is gebleven,” zegt Sjögren. “Dit betekent dat we in staat zullen zijn om de familierelaties tussen de mensen in het graf te reconstrueren en daar zijn we nu mee bezig.”

Het onderzoek is gepubliceerd in het Journal of Neolithic Archaeology.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.