Regen opwekken bij Fontaine de Barenton (Fôret de Brocéliande, Bretagne, Frankrijk)

0
99
Figuur 1: Bron van Barenton (achter) met waterstroom voor de afvoer (Herkomst foto: Raphodon)

In de categorie ‘mijn hunebed’ nodigen we mensen uit te schrijven over hun persoonlijke ervaringen met hunebedden en prehistorische locaties. Hier een verhaal van Pierre van Eijl.

De legende van de bron van Barenton

In het bos van Brocéliande bij Paimpont, een stadje in Bretagne, zijn tal van megalithische plekken te vinden. Eén ervan is de ‘Fontaine de Barenton’, oftewel de bron van Barenton (zie figuur).

Dit is een megalithische plek middenin het bos (zie figuur 1). Er wordt van gezegd dat je het met behulp deze bron kan laten regenen door een paar druppels vanuit de bron op een steen ernaast te druppelen. Diverse verhalen zijn er over deze bron, bijvoorbeeld het volgende verhaal:

De bron van Barenton is een van de plekken in het bos van Brocéliande waar veel legenden over zijn. Zo zou op deze plek, diep in het bos gelegen, Merlijn de Tovenaar Viviane hebben ontmoet.

Het water van de bron schittert van bellen waarvan gezegd wordt dat ze magisch zijn. De bron zou van ringworm genezen, gekken sussen en jonge vrouwen helpen bij het vinden van een man. En als je droomt over een eeuwige jeugd…de bron van de eeuwige jeugd is vlakbij.

Hier zouden ook gevechten hebben plaatsgevonden om ‘De wachter van de bron’ te worden, blijkbaar een hele eer in voorbije tijden. Maar wat is nu waar van deze verhalen? Nader onderzoek is geboden. Op weg naar deze bron door het Brocéliande bos, staan op een aantal plaatsen plaquettes in prachtige kleuren waar die verhalen zijn geïllustreerd.

Naar de bron

Als we over een bospad de bron naderen is een smal stroompje hoorbaar en zichtbaar dat klaarblijkelijk van de bron afkomstig is (zie figuur 2).

Figuur 2: Waterstroompje afkomstig van de bron van Barenton

Uiteindelijk komen we bij de bron van Barenton die in een megalithisch monument is ingebouwd. Uit het water komen af en toe gasbellen omhoog (zie figuur 3) waarvan gezegd wordt dat deze met de toverkracht van de bron te maken hebben…

Figuur 3: Artistieke verbeelding van de luchtbellen uit de bron van Barenton

Om de bron heen, zijn nog metafysische energieën te voelen die typisch bij megalithische plekken zoals hunebedden en steencirkels horen, niet heel sterk, maar wel duidelijk aanwezig. Ze zijn bij de bron zelf te voelen, maar ook een paar meter er omheen. Ik zie hoe bezoekers op de rand van de bron zitten en iets proberen te voelen van de magie van de bron.

Op zoek naar het verleden van de bron: de strijd met de ridder

Om meer over de bron te weten te komen stel ik me in op de energie van de bron door middel van aura-reading. Ik krijg bijna onmiddellijk het beeld van een ridder die er op zijn paard aan komt galopperen en roept ‘we hebben overwonnen!’ Misschien heeft dat te maken met een plaquette die daar in de buurt staat. Het volgende verhaal (gevonden op het internet) sluit daarbij aan:

In de buurt van het dorp Folle Pensée ligt de zeer bijzondere bron van Barenton. Robert Wace, een Normandische historicus uit de 12e eeuw, noemde deze bron voor het eerst onder de naam Berrenton, van het Indo-Europese bher dat ‘borrelen’ betekent en het Keltische andon ‘bron’. Tegelijkertijd presenteerde Chrétien de Troyes de bron in zijn roman Yvain, de Ridder van de Leeuw. Wanneer Yvain in Barenton aankomt, pakt hij een gouden beker die aan een tak van een dennenboom hangt, houdt het in de bron en giet het water uit de beker op de treden. Onmiddellijk wordt de blauwe lucht donkerder, gaat het regenen in het bos en flitsen bliksemschichten door de lucht. Na een paar vreselijke minuten van noodweer stopt gelukkig de storm die losgebarsten was. Maar dan verschijnt in volle galop de zwarte ridder, bewaker van de bron (zie figuur 4).

Figuur 4: De strijd tussen de zwarte ridder en ridder Yvain (voorgrond)

Er begint een verschrikkelijk gevecht tussen de twee mannen, maar Yvain, de Ridder van de Leeuw, triomfeert. Dat is het begin van nieuwe avonturen van deze ridder. Yvains avonturen hebben stand gehouden in de mondelinge overlevering. Zelfs vandaag de dag wordt er gezegd dat als er water op de stenen bij de bron wordt gegoten, er onmiddellijk bliksem komt en stormen ontstaan…

Verder terug in de tijd

Even later stel ik me via aura-reading opnieuw in op deze plek. Ik reis nu als het ware door de tijd, verder terug naar het verleden. Ik zie nu een man vervuld met haat die zijn vijanden wil treffen. Hij druppelt water uit de bron die op een steen daarnaast ligt om een verschrikkelijk onweer op te wekken, maar er gebeurt niets. Ook na dit een aantal keren herhaald te hebben, gebeurt er nog niets. Woedend en gefrustreerd schoppend tegen een paar stenen, gaat de man weer weg. Verder terug in de tijd zie ik hoe de bron regelmatig als drinkplaats gebruikt wordt.

Nog verder terug in de tijd: de neolithische periode

Nog verder terug in de tijd verandert het beeld. Het ziet ernaar uit dat ik eindelijk in de megalithische tijd van zo’n 5000 tot 6000 jaar geleden, ben aangekomen. Ik zie een priester de bron (figuur 5) naderen.

Figuur 5: De bron van Barenton in de tegenwoordige tijd

Hij heeft van veel kanten het verzoek en zelfs smeekbedes gekregen om het te laten regenen. Lange tijd is hij daar niet op ingegaan. Hij weet hoe regen voor de ene mens een zegen is en voor de ander een last kan zijn. Maar nu is het al zo lang droog dat de gewassen op de velden slap beginnen te hangen en zelfs verschrompelen. Hij heeft daarom, als hoofdpriester, samen met andere priesters die ook aanwezig zijn bij deze bron, een ceremonie georganiseerd. Als hij naar de bron toe komt lopen, wordt op een hoorn geblazen en beginnen de aanwezige priesters een gezang dat aan de goden gericht is om hen niet in de steek te laten en het land met regen weer vruchtbaar te maken. De prachtige kwaliteiten van de goden worden bezongen en steeds opnieuw wordt de zegening van regenwater gevraagd. De hoofdpriester, is bij het afvoerkanaal van de bron aangekomen, en begint mee te zingen waardoor het gezang aan kracht wint. Dan heft de hoofdpriester zijn hand op en vraagt aan de goden het geschenk van regenwater om de landerijen weer te belevendigen zodat de gewassen beter kunnen groeien en het vee vers water te drinken heeft. Hij vormt met andere priesters een cirkel rondom de bron en weer klinkt de hoorn. De aanroep van de priesters gaat nu naar een volgende fase toe. De hoofdpriester vraagt aan de goden dat de kracht van het bronwater de wens voor regen omhoog gaat stuwen en zo de goden kan bereiken. Helderziend is te zien dat de gecombineerde concentratie van de priesters vanuit een krachtplek in de bron, een fontein van metafysische energie creëert die al hoger en hoger gaat. Hoger dan de bomen bij de bron. Allen zingen daarbij een lied om de regen af te smeken.

De komst van de regen

Het begint te schitteren aan de bovenkant van de bron. De goden (spirituele geestelijke helpers of engelen) zijn door deze energiefontein in staat de metafysische energieniveaus hoog in de lucht te veranderen waardoor zich een wolkenlaag begint te vormen. De priesters blijven ondertussen in een cadans zingend doorgaan met hun smeekbedes naar de goden voor regen.

Ineens klinkt hoog boven hen een donderslag. De aanwezigen reageren blij: er gaat regen komen. En terwijl de priesters doorgaan met hun gezang en smeekbedes en de hoofdpriester de energiefontein wat bijregelt zodat deze nog meer gefocust is, begint het steeds harder te regenen. Onvermoeibaar en kletsnat gaan de priesters door. Het wolkendek waaruit het regent, begint zich langzaam te verbreden zodat de landerijen in de hele streek regen krijgen. Een tijdlang gaan de priesters door met hun gezang, totdat de hoofdpriester een signaal geeft waarna het lied verandert. De priesters vragen de goden het land te zegenen met een zachte regen die geleidelijk in de grond doordringt en de planten steeds meer voedt zodat ze gaan groeien en bloeien. Dit gezang gaan de priesters om de beurt doen. Een tijdlang de ene helft van de priesters en dan de andere helft. Later wordt de regen nog zachter waardoor gedurende langere tijd de bodem goed bevochtigd wordt.

Weer klinkt hoorngeschal. De priesters danken de goden voor de regen en dat ze hun smeekbede verhoord hebben. Ze gaan de regenceremonie afsluiten en daarna in optocht terug naar hun huizen. Het blijft zacht nog wat regenen. De volgende dag schijnt de zon weer, maar drijven er ook wolken over. Voor de boeren is het duidelijk: het weer is veranderd en er zal de komende dagen meer regen komen. De priesters zijn ook blij dat de regenceremonie geslaagd is. Klachten hebben ze niet gehoord, iedereen is blij dat de periode van droogte aan zijn eind is gekomen.

Terugblik

Ik vraag me naderhand af of na de steentijd nog iemand in staat is geweest om het door middel van deze bron te laten regenen. Ik krijg dan beelden van iemand die in opperste concentratie bij de bron staat en de energiefontein weet op te wekken als hij innerlijk om regen vraagt. Spirituele gidsen zijn aan de bovenkant van de fontein ingetuned en veroorzaken een zachte regen op het droge land. Ik zie dat deze man een incarnatie is van een priester die in de steentijd in staat was om op deze manier regen op te wekken!

Interessant is dat er blijkbaar een mogelijkheid is om door metafysische energieniveaus in de hogere luchtlagen te veranderen, regen op te wekken. In principe kan dat veel mogelijkheden geven bij droogte en misschien ook wel bij droge gebieden. Het zal dan zaak zijn dit zo te doen dat mensen niet onevenredig benadeeld worden door de extra regen die opgewekt wordt.

Meer informatie

Meer verhalen over het verleden van hunebedden, menhirs, steencirkels en zelfs van  grottekeningen die door middel van aura-reading zijn verkregen, zijn te vinden in de rubriek ‘Mijnhunebed’ op de website van het Hunebedcentrum te Borger en op de website van het KoendalinieNetwerk. Daar staat ook wat een aura-reading is. In het boek ‘Magische stenen, korte verhalen uit de hunebedtijd’ staan meer verslagen van aura-readingen van hunebedden, steencirkels en menhirs. Daar komt ook de oorspronkelijke functie van de hunebedden naar voren: geen graftombes maar spirituele krachtplaatsen die doelbewust met veel vernuft gebouwd en gebruikt werden. Ook wordt ingegaan op de mogelijkheden om de spirituele functie van hunebedden wetenschappelijk nader te onderzoeken. Wil je testen in hoeverre je een goed beeld hebt van de oorspronkelijke functie van hunebedden zoals die in de aura-readingen naar voren is gekomen? Dan kan je meedoen aan de Hunebedquiz. Veel succes ermee!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.