Prehistorisch Menorca – deel 3

0
75
Foto 11. Taula de Trepuco

Henk en Tineke van Oosten april/mei 2024

Dit deel is een beknopte aanvulling op de twee artikelen van Harrie Wolters over prehistorisch Menorca (gepubliceerd 2017). Zie Prehistorisch Menorca deel 1 en Prehistorisch Menorca deel 2

In 2023 heeft Menorca de status van Unesco world heritage gekregen. Ter gelegenheid daarvan verscheen een prachtig boekje: Tayalotic Menorca world heritage: an insular cyclopean Odyssey

In dit boek komen alle facetten van de prehistorie van Menorca aan bod.

Kort samengevat zijn de belangrijkste oudheidkundige perioden:

1e: 2300- 1600 BC: oudste periode met eerste bewoners : Dolmens. Hiervan zijn slechts enkelen bewaard gebleven.

2e: 1600 – 1200: naviform periode: Navetas (zoals Naveta de Tudons). Hiervan zijn ook maar een paar bewaard gebleven.

3e: 1200 – 500 BC: Tayalotic periode: Er zijn 393 Tayalots beschreven.

4e: 500 – 123 BC: Late Tayalotic periode: Er zijn 31 cirkelvormige ommuurde nederzettingen (enclosures) beschreven met 6 Taula’s (plus één gerestaureerd).

Museum

Het is zeer de moeite waard om na aankomst eerst het museum in Mao te bezoeken. Daar worden de diverse oudheidkundige vondsten prima in modellen getoond, alsmede allerlei gevonden kleine beeldjes en sieraden. Aanvullend is er nog een klein museum in Cuitadella.

Foto 1: de entree van het museum in Mao.

Geologie Menorca

Menorca is geologisch interessant: de gehele zuidkant heeft ooit in het mioceen onder water gelegen. Daar zijn afzettingen te zien waar de landbouw op kan gedijen. Steen is makkelijk bewerkbaar. Op de zuidzijde bevinden zich vrijwel alle bewoningsresten en dus de archeologische vindplaatsen. De noordkant is veel bergachtiger en is ruiger en minder bewoond geweest. Hier bevinden zich slechts enkele archeologische vindplaatsen.

Foto 2: De geologische opbouw van Menorca. De vlakke zuidkant (Migjorn bevat het merendeel van de archeologische vondsten. De noordkant (Tramuntana) is veel ruiger en heuvelachtiger met veel minder archeologische vondsten.
Foto 3: De kust bij Cuitadella met vele ommuurde velden. In totaal zijn op de zuidkust 11.119 km muurtjes (tanques) te vinden met hutten (barracas), die hebben gediend als schuilhut voor mens en dieren. Dit oogt heel oud, maar is ca. 100-300 jaar oud.
Foto 4: Een beeld van de zuidkust: ook ruig en weinig toegankelijk vanuit zee. Soms ook ooit bewoonde grotten.
Foto 5. Een beeld van het heuvelachtige landschap in het noordelijke deel van Menorca. Opvallend: hier zijn geen muurtjes om de velden.
Foto 6. De noordelijke kust is zeer stenig (leisteen).

Enkele prehistorische monumenten (aanvullend op artikelen Menorca deel 1 en 2)

Son Catlar

Foto 7. Een beeld van de nederzetting Son Catlar met circulaire ommuurde huizen, een Tayalot, en een ommuurde Taula.
Foto 8. Van Son Catlar is de muur rond de nederzetting nog vrijwel geheel intact. Van de prehistorische bewoning en monumenten is weinig intact.

Tayalot de Torretrencada

Foto 9: Alle monumenten zijn goed vindbaar met heldere borden.
Foto 10: Maar de Tayalots (zoals hier bij Torretrencada) zijn soms verscholen in de begroeiing.

Taula de Trepuco

Foto 11. Taula de Trepuco
Foto 12. Deze foto (in het museum) verbeeldt de functie van een Taula in een prehistorische dorpsgemeenschap, in dit geval die van Trepuco

Tayalot de Torello

Foto 13: Deze Tayalot de Torello is de grootste en meest gave Tayalot van Menorca. Deze Tayalot ligt aan een klein weggetje ten zuidwesten van Taula de Dalt
Foto 14: Een restant voetpad uit de Romeinse tijd

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.