maandag, november 9, 2026
    Home Mythen en legenden Devil’s chair – Avebury

    Devil’s chair – Avebury

    0
    612

    De Devil’s chair is een grote steen bij het dorp Avebury in Engeland; dit dorp is gebouwd in de grootste steencirkel ter wereld. De steen weegt zo’n 50 ton en was origineel als een ‘diamant’ geplaatst. De steen stond op een smalle zijde. In de loop der tijd is de steen gekantelt, waardoor hij nu als een vierkant te zien is. De steen vormde ooit, samen met de naastgelegen enorme steen, één van de poortstenen van de zuidelijke poort in de enorme steencirkel. Deze ingang was uitgelijnd op de West Kennet avenue.

    Deze grote steen kreeg zijn naam van een natuurlijk gevormde zitplaats aan één kant van de steen. Direct boven de zitplaats zit een gat dat bekend staat als “schoorsteen”. Als er rook uit de schoorsteen komt, zou de duivel in de steen aanwezig zijn. Volgens de legende roep je de duivel op als je honderd keer – tegen de klok in – om de steen heen rent.

    Devil’s chair; de zitplaats is hier zichtbaar in het midden van de steen, eigen foto september 2024

    In de ochtend zie je een naar links (westen) gericht gezicht dat naar de zon kijkt in de steen en in de middag draait het gezicht om naar rechts om naar zijn partner-steen te kijken. Meisjes gingen op May Day (de meidag; 1 mei – ongeveer halverwege de lente-equinox op 21 maart en de zonnewende op 21 juni) op de stoel zitten en deden een wens.

    Het Avebury-monument is een henge: een type monument dat bestaat uit een grote cirkelvormige wal met een interne greppel. De henge is niet perfect cirkelvormig en meet 347,4 meter in diameter en meer dan 1.000 meter in omtrek. Binnen de henge zijn drie steencirkels gebouwd. Er zijn vier poorten in de grote steencirkel, waarin twee kleinere steencirkels zijn geplaatst. Veel stenen die tot de drie steencirkels behoorden, zijn verdwenen.

    De veronderstelde originele lay-out van Avebury, gepubliceerd in een late 19e-eeuwse editie van de Zweedse encyclopedie Nordisk familjebok. Originele illustratie door John Martin, gebaseerd op een illustratie door John Britton.

    Op dezelfde plek waar nu de parochiekerk uit de 12e eeuw staat, werd een Saksische kerk gebouwd (met een nederzetting). De dorpelingen uit de vroege middeleeuwen begonnen met een systematische sloop van de plek en vernietigden en begroeven veel van de staande stenen binnen de cirkel. Bij een geofysisch onderzoek van het gebied werden vijftien stenen gevonden die op deze manier begraven waren. In de 14e eeuw was dit werk nog steeds gaande, aangezien er een man werd verpletterd door een vallende steen – zijn overblijfselen werden ontdekt en de munten in zijn zak bevestigen het tijdperk van zijn overlijden.

    Tegen het einde van de 17e eeuw begon een nog ruïneuzere fase. Er werden vuren gestookt om de stenen te verzwakken en er werd koud water overheen gegooid om ze te laten barsten. De restanten konden vervolgens als bouwmateriaal worden gebruikt.

    Marinda Ruiter

    Luchtfoto van Avebury, net boven de boom in het midden van de foto naast de weg is de zuidelijke poort te zien. De huidige weg loopt niet meer door deze ‘poort’, maar dat was vroeger wel zo.

    Bronnen

    Exploring Avebury, the essential guide, Steve Marschall, ISBN 9780750967662

    wikipedia

    Luchtfoto – By Detmar Owen – Own work, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=70228378

    De veronderstelde originele lay-out – Public Domain, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=397016

    LAAT EEN REACTIE ACHTER

    Vul alstublieft uw commentaar in!
    Vul hier uw naam in

    Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.