Les Fouaillages is een prehistorische grafheuvel op L’Ancresse Common in het noorden van het eiland Guernsey en wordt beschouwd als een van de grootste door de mens gemaakte monumenten in Europa. De term fouaillage komt van het werkwoord “opgraven,” afkomstig van het Latijnse fodiculare.
In 1994 verscheen dit bijzondere hunebed op een postzegel van Guernsey. Het monument is ruim 8.000 jaar oud en werd pas in 1976 ontdekt. Leden van La Société Guernesiaise troffen er, na een brand in een veld met gaspeldoornen, enkele granieten platen aan die in een bepaald patroon waren gerangschikt en uit de heuvel staken. (Een gaspeldoorn is een struik die vrij algemeen is in gematigde, vorstvrije gebieden langs de Atlantische kust of de Noordzee.)
Een greppel, die in 1978 in dit gebied werd gegraven, bevestigde dat de ontdekte structuur door de mens was gemaakt. Er werden vuurstenen en wat aardewerk gevonden. In 1979 begon men daadwerkelijk met het blootleggen van dit monument. Tussen 1979 en 1981 werden meer dan 35.000 artefacten gevonden, waaronder vuurstenen, ornamenten, gereedschappen en keramiek. Er werden echter geen botten aangetroffen.
Een klein deel van de 35.000 vondsten is te zien in het museum in Candie Gardens op Guernsey.
Doordat dit hunebed (eigenlijk een tumulus, wat “grafheuvel” betekent) zo laat werd ontdekt, konden de meest moderne technieken voor de opgravingen worden toegepast.
Tijdens de opgravingen ontdekten archeologen een spectaculaire hoeveelheid aanwijzingen voor menselijke activiteit, over een periode die ruim 8.000 jaar geleden begon.
In de periode van 6.500 tot 6.000 jaar geleden werd de site mogelijk door jagers gebruikt als een monumentaal graf. Het gevonden aardewerk suggereert dat er begrafenisoffers in de ontdekte grote kamer werden geplaatst. Ongeveer 6.000 jaar geleden werd het graf, zo heeft men vastgesteld, definitief gesloten.
In de periode van 5.000 tot 4.000 jaar geleden werd een ander bouwwerk gebouwd. Een ovale ruimte met een diameter van 3,8 meter werd omsloten door twee concentrische rijen grote rotsblokken. In het midden stonden twee grote houten staanders die 2,4 meter uit elkaar stonden. Over dit geheel was een groot dak geplaatst. Archeologen vermoeden, gezien de omvang van dit gebouw, dat het niet voor huishoudelijke toepassingen werd gebruikt maar dienstdeed als een soort heiligdom of mortuarium.
Ongeveer 4.000 jaar geleden (rond 2.000 v.Chr.) werd het gebouw buiten gebruik gesteld. Vanaf die periode zijn er geen sporen meer gevonden van menselijke activiteit. Het bouwwerk werd bedekt met een 35 meter lange zandheuvel. Dit strandzand werd door de jaren heen door de wind vanuit zee opgestuwd en op de grafheuvel achtergelaten. In de heuvel werden acht vuurstenen pijlpunten gevonden. Men denkt dat, toen dit monument buiten gebruik werd gesteld, de pijlpunten dienden als een soort verzegeling van de site.
Al deze informatie, met een gedetailleerde beschrijving van elke fase van dit bijzondere monument, is te vinden in het boek over de opgravingen van deze site door Ian Kinnes en J.A. Grant (Les Fouaillages en de megalithische monumenten van Guernsey uit 1983).
