In de categorie ‘mijn hunebed’ nodigen we mensen uit te schrijven over hun persoonlijke ervaringen met hunebedden en prehistorische locaties. Hier een verhaal van Pierre van Eijl en Uma Ina de Bruyn.
De grootste steencirkel van Portugal
De Cromeleque dos Almendres, oftewel de Steencirkel van de Amandelen is een raadselachtige cirkel van grote rechtopstaande amandelvormige stenen (zie figuur 1). Hij staat in de buurt van Evora, Midden-Portugal, waar veel meer megalithische monumenten zoals hunebedden en andere steencirkels zijn te vinden. De Cromeleque dos Almendres beslaat een oppervlak van 70 x 40 meter. Het is daarmee de grootste steencirkel van Spanje en Portugal en een van de grootste van Europa. Groter ook dan de beroemde steencirkel van Stonehenge in Engeland. Hij is pas in 1966 ontdekt. Enkele rapportages met mooie foto’s van bezoeken aan deze steencirkel staan op de website van het hunebedcentrum te Borger (Almendres, de Stonehenge van Portugal; Evora in Portugal, centrum van een megalithisch paradijs).
Bij opgravingen ter plekke bleek dat de steencirkel in fasen is gebouwd: Almendres I 6000 v.Chr. (Vroeg-Neolithicum), Almendres II 5000 v.Chr. (Midden-Neolithicum) en Almendres III 4000 v.Chr. (Laat-Neolithicum) (zie figuur 2). Bij elkaar zijn het vijfennegentig stenen. Bij de opgravingen zijn de gevallen stenen weer rechtop gezet. Ze werden opgericht op de plaatsen waar de oorspronkelijke fundering nog aanwezig was (bron informatie: Wikipedia).
De betekenis van deze steencirkel is door archeologen nog niet afdoende verklaard, aan allerlei dingen wordt gedacht zoals begraafplaatsen, plaatsen van een heidense eredienst, offerrituelen of ruwe kalenders om de zomerzonnewende te markeren (Bron informatie: https://en.wikipedia.org/wiki/Almendres_Cromlech). Het doel van onze reis hiernaartoe is om niet alleen met eigen ogen de steencirkel te zien, maar ook om door middel van aura-reading meer te weten te komen over het vroegere kenmerkende gebruik ervan.
Bezoek aan de steencirkel
We komen aan op een prachtige zonnige dag in het voorjaar, nadat we eerder het grootste hunebed van Portugal bezocht hebben, de Anta Grande de Zambujeiro, dat niet ver hier vandaan ligt. We lopen eerst om de steencirkel heen en voelen dat de stenen energetisch zijn. We kunnen met onze handen, maar ook met ons lichaam de uitstraling ervan voelen. Veel stenen zijn amandelvormig (zie figuur 3) vandaar de naam ‘Almendres’. Rondom de steencirkel staat ter bescherming nog een lage omheining.
De stenen hebben verschillende groottes (figuur 4). De hoogte varieert van beenhoogte, via menshoogte tot drie-en-een-halve meter
Ze staan ook niet allemaal precies in een cirkel of ovaal zoals in figuur 2 (vierde plaatje) te zien is. Middenin staan echt een paar joekels van stenen. In de oosthoek is iets als een ingang te zien van de steencirkel (figuur 5).
Overigens zijn, van opzij kijkend, de dubbele cirkel en de dubbele ovaal voor ons niet zo gemakkelijk van elkaar te onderscheiden.
Op zoek naar het vroegere kenmerkende gebruik van de steencirkel (Aura-reading)
We gaan opzij van de steencirkel op een rustige plek zitten voor ons onderzoek. We stellen ons in op het geven van een aura-reading van deze steencirkel. Dan begin ik beelden te krijgen voor mijn geestesoog. Vanaf de oostkant waar de ingang is, zie ik mensen en hoor ik het geluid van trommels en van gezangen, het zijn overwinningsgezangen. Even later krijg ik beelden van gewapende mannen die er trots aan komen lopen. Ze hebben gevangenen bij zich. Er is een treffen geweest met een andere groep en ze hebben gewonnen. Een aantal tegenstanders is daarbij gevangen genomen en worden nu de steencirkel ingeleid. Sommige gevangenen strompelen en zijn waarschijnlijk gewond geraakt in de strijd. Ze weten wat hen te wachten staat, ze zijn bang.
Het offer
Even later staan alle krijgers met hun gevangenen in de steencirkel. Dan worden de goden aangeroepen en bedankt voor hulp in de strijd en worden de gevangenen als offer aan de goden aangeboden. Ze worden gedood en, dat is heel apart, hun geestelijk lichaam wordt daarna in de stenen geprojecteerd. Daar zijn magiërs en priesters bij betrokken. Die projecteren een sterk energiekoord in het derde chakra van de gevangen waardoor een magiër grip krijgt op het geestelijk lichaam van een gedode tegenstander. Als bij de dood van een gevangene zijn geestelijk lichaam zijn fysieke lichaam verlaat, projecteert een magiër dit geestelijk lichaam in een van de stenen van de cirkel. De geest van een gedode tegenstander wordt gericht in een bepaalde steen gefixeerd. Er wordt maar één geest per keer in een steen gefixeerd. Tot slot vertrekken de krijgers weer. Ze danken nogmaals de goden dat ze de overwinning behaald hebben op de invallende groep. Door het ritueel in de cirkel zullen ze naar hun idee nooit meer last van ze hebben want hun geesten zijn vastgezet in de stenen. Zij hebben vervolgens het idee dat de goden daar over kunnen beschikken. De magiërs blijven nog achter om hun werk af te maken zodat de geestelijke lichamen goed gefixeerd worden in de stenen De lichamen van de doden worden afgevoerd en waarschijnlijk verbrand. Alle waardevolle dingen die ze bij zich hadden, worden van hen meegenomen.
Waarom een steencirkel als offercentrum?
De toenmalige mensen hadden het idee dat door de cirkelvorm (zie figuur 6) en de metafysische energie er contact met de goden was zodat de goden hun offers zouden ontvangen en vervolgens hun zegeningen zouden uitstralen naar de betrokken mensen.
De kennis om deze steencirkel te maken kwam oorspronkelijk van mensen uit het noorden, mogelijk van mensen uit het toenmalige Spanje en Frankrijk. De stenen moesten energetisch zijn, anders konden geestelijke lichamen van gedode mensen niet hierin gefixeerd worden. Die stenen werden niet zomaar hier neergezet maar de stenen werden geprepareerd, vandaar waarschijnlijk de amandelvorm die we ook bij veel menhirs aantreffen. Dieper in de grond werden ook stenen aangebracht om de energie omhoog te richten en om de stenen stevigheid te geven. Die energie werd horizontaal ondergronds aangevoerd en bij de stenen omhoog geleid. De stroom metafysische energie ging door de stenen omhoog en vormde een wazige energiewolk erboven. Ze begonnen met een kleine cirkel maar dat werd na vele jaren te klein voor alle offers die gebracht werden, toen zijn er stenen bijgeplaatst. Het offeren zat er heel diep in bij de toenmalige bevolking. Het geloof was dat er voldoende offers moesten worden gebracht anders zouden de goden niet tevreden zijn en zou er rampspoed kunnen komen. Deze plekken moesten ook goed onderhouden worden want anders dacht men de gunst van de goden te verspelen.
Offeren in Bijbelse tijden
In de Bijbel (oude testament) staat het verhaal van Abraham die zijn zoon Isaak moest offeren voor God, maar op het laatste moment roept een engel hem toe om te stoppen. Dat wordt gezien als een test voor Abraham of hij volledig gehoorzaam is aan god. In plaats van Isaak offert Abraham een ram die met zijn horens in het struikgewas vastzit. Het offeren wordt in het oude testament uitgebreid besproken. Daar worden ook verschillende soorten offers genoemd zoals brandoffers, graanoffers enz. Maar ook worden profeten beschreven die het offeren bekritiseren als iets dat alleen uiterlijk vertoon is. Het gaat erom dat iemand zelf de goddelijke wetten leeft, dan zijn volgens hen offers niet nodig.
En andere steencirkels?
Zijn alle steencirkels offerplekken of zijn er ook steencirkels met andere bestemmingen? We hebben niet alle steencirkels bezocht die er zijn, maar enkele jaren eerder wel een andere in Portugal, de Cromeleque dos Amantes in de Algarve. Ook dat bleek ook een offerplaats te zijn. Gezien de bijna soortgelijke bouw van de steencirkels is het wel mijn verwachting dat andere steencirkels zoals Stonehenge ook offerplaatsen zijn. Maar wie weet, komt er bij nader onderzoek van een steencirkel toch nog iets anders naar voren…
Energetische restanten in de huidige tijd van het offerritueel
De geestenergie van de offers van duizenden jaren geleden is intussen grotendeels uit de stenen verdwenen, hier en daar is er nog een energetisch restant door mij waar te nemen. Bij een aurareading van iemand kan het voorkomen dat een deel van iemands energie uit een vorig leven nog vastzit in een steen of ander voorwerp en dat iemand daar last van heeft. Dat vastgezet raken kan van duizenden jaren geleden zijn. In dat geval is het gewenst de energie los te maken zodat, tot opluchting van de persoon in kwestie, die energie weer terug kan komen en kan integreren in iemands huidige energiesysteem.
Meer informatie over de betekenis van megalithische monumenten
Meer onderzoeksverslagen over het oorspronkelijke functioneren van hunebedden, menhirs, steencirkels, wiegende stenen, cupules en prehistorische grottekeningen die door middel van aura-reading tot stand zijn gekomen, zijn te vinden in de rubriek ‘Mijnhunebed’ op de website van het Hunebedcentrum te Borger en op de website van het KoendalinieNetwerk. Daar staat ook wat een aura-reading is. In het boek ‘Magische stenen, korte verhalen uit de hunebedtijd’ staan verslagen van aura-readingen van hunebedden. Daar komt ook de oorspronkelijke functie van de hunebedden naar voren: geen graftombes maar spirituele krachtplaatsen die doelbewust en met veel vernuft gebouwd en gebruikt werden. Ook wordt ingegaan op de mogelijkheden om de spirituele functie van hunebedden wetenschappelijk nader te onderzoeken. Wil je testen in hoeverre je een goed beeld hebt van de oorspronkelijke functie van hunebedden zoals die in de aura-readingen naar voren is gekomen? Dan kan je meedoen aan de Hunebedquiz, een quiz waarop je feedback krijgt. Veel succes ermee, want het is een uitdagende quiz!
