In de categorie ‘mijn hunebed’ nodigen we mensen uit te schrijven over hun persoonlijke ervaringen met hunebedden en prehistorische locaties. Hier een verhaal van Pierre van Eijl.
Carnavalsrotsen
In het zuiden van de Morvan, een bergachtig gebied in Midden-Frankrijk, ligt bij het dorpje Uchon een prehistorische bezienswaardigheid bovenop een bergtop. Het is een rotsformatie die de Rochers du Carnaval wordt genoemd oftewel de Carnavalsrotsen. Het was mij in eerste instantie volstrekt onduidelijk waarom die rotsen zo genoemd worden. Wat zoeken op het internet leverde op dat deze plek is genoemd naar één van de rotsen waarvan het profiel lijkt op een carnavalsmasker. Vanaf de parkeerplaats, ‘Parking du Carnaval’, is er een rotsig wandelpad naar deze rots toe (zie figuur 2).
Op een informatiebord daar ter plaatse staat vermeld dat het een chaotische maar in Frankrijk unieke opeenstapeling van rotsen is, mogelijk nog van een eruptie van 300 miljoen jaar geleden. Verderop zullen we zien dat er nog een andere verklaring hiervoor is.
Rotsen vol energie
Nieuwsgierig liepen we het pad af en zagen de rotsformatie precies zoals op het informatiebord staat. Maar we merkten nog iets op: al op tien meter afstand voelden ik en mijn wandelvriendin een enorme uitstraling van metafysische energie. Toen we bij de rotsen kwamen voelden we dat daar nog duidelijker (zie figuur 3).
Die is bij vijf van de aanwezige rotsblokken het sterkste. We zien ook hoe die rotsblokken bovenop een ander rotsblok staan. Het doet ons onmiddellijk denken aan de wiegende stenen zoals die elders in Frankrijk, bijvoorbeeld in de Vogezen, te vinden zijn. Uit aura-readingen aldaar uitgevoerd bleken ze vooral voor genezing gebruikt te worden, zie bijvoorbeeld ‘Een ongeluk of een vergiftigingspoging?’. Uit die readingen kwamen indrukwekkende verhalen van genezing. Om de Carnavalsrotsen heen kan ik energiestromen voelen die naar de Carnavalsrotsen leiden om deze te energetiseren. Lopend rondom de rotsformatie tel ik zo’n dertig energiestromen. Ik volg een paar energiestromen naar hun oorsprong. Ze komen van niet ver weg, zo’n vijftien meter. Daar is een werveling in de aardenergie, mogelijk ten gevolge van een ondergrondse waterstroom. Die werveling is gebruikt om de energie ervan met (waarschijnlijk) kristallijn gesteente te versterken en naar een specifieke plek in de Carnavalsrotsen te leiden. Ik ben nog steeds onder de indruk van hoe de neolithische mensen dit konden en de energiestromen nauwkeurig konden richten op hun megalithische monumenten. Overigens maakt deze door mensen gemaakte formatie van stenen, de indruk hier en daar knap verstoord te zijn (zie figuur 4).
Maar waarvoor werd deze plek oorspronkelijk gebruikt?
Ik stel me in op een aurareading van deze plek om te weten te komen hoe deze plek oorspronkelijk gebruikt werd. Ik krijg beelden uit de prehistorie van een groep mensen die bezig zijn met een hemelvaart. Ik ben verbaasd, want zoiets heb ik nog niet eerder doorgekregen. Ik focus op wat er daar gebeurt. Nu zie ik dat tussen twee van de grote stenen die bovenop een liggend rotsblok staan, een man ligt (zie figuur 5).
Het is een oude man en hij heeft veel pijn. Hij vraagt zich waarom de goden hem niet halen want hij heeft veel pijn en het gevoel dat zijn leven afloopt. De mensen die bij deze Carnavalsrotsen staan, waarderen deze man die zich altijd heeft ingezet voor hun gemeenschap. Ze willen dat hij waardig door de goden wordt opgenomen. Daarom zijn ze hier verzameld bij deze rots.
De energie van wiegende stenen
Een priester die de bijeenkomst leidt heeft een tijd gewacht om deze bijeenkomst te organiseren. Pas toen hij intuïtief voelde dat het juiste moment was aangebroken had hij iedereen bij elkaar geroepen om hier naartoe te gaan. Nu de oude man tussen de twee wiegende stenen ligt, geeft hij een signaal naar een paar mannen die een van de wiegende rotsen in beweging brengen. Dat creëert flitsen van energie op het scharnierpunt, waar de rechtopstaande wiegende rotsen over de onderliggende rots heen en weer bewegen. De priester richt zich op die energieflitsen en leidt die naar de man toe. Deze wordt erdoor opgeladen, zo sterk dat de man het nauwelijks aankan. Dan geeft de priester een signaal aan mensen die een wiegende rots aan de andere kant van de man in beweging zetten. Die geeft ook flitsen van energie af, maar net anders. Die energie gaat in de man de verbinding tussen lichaam en geest losser maken. De man gaat nu een begin van bevrijding voelen, bevrijding van de pijn in zijn lichaam.
De priester vertraagt het loskomproces van de geest die het lichaam verlaat zodat het voor de man niet te vervelend gaat voelen. Vanuit zijn handen stuurt hij helende energieën naar de man die daar ligt. De aanwezigen zingen een lied voor hun goden. Dat lied verandert nu van inhoud en intensiteit. Het lied wordt een aansporing naar de man om naar de goden te gaan en tegelijkertijd een smeekbede naar de goden om de man te ontvangen in liefde. De man hoort de gezangen en voelt zich ondersteund door de mensen van zijn gemeenschap. Hij voelt dat zijn tijd is aangebroken.
Het zilveren koord
Dan worden de wiegende rotsen aan beide kanten van de man synchroon gewiegd. Dat geeft een sterke stuwende kracht naar het energielichaam van de man. Als geest komt hij los van zijn fysieke lichaam. De mensen bij de rotsformatie zingen: ‘Ontvang hem, ontvang hem’ waarbij ze zich richten naar de goden. De man gaat nu met zijn energielichaam hoger en hoger, maar het zilveren koord, het verbindingskoord met zijn fysieke lichaam is nog intact, hij leeft dus nog. De man merkt dat hij steeds meer loskomt van zijn fysieke lichaam en in een zacht licht terechtkomt. Een sterk liefdesgevoel komt over hem, hij voelt dat hij liefdevol wordt opgenomen in een zacht lichtende, heel prettige sfeer. Het zilveren koord begint nu op te lossen. Dan voelt de man dat hij loskomt van zijn fysieke lichaam. Flitsend krijgt hij een terugblik op zijn leven en wat hij voor anderen heeft betekend. Hij ziet nu in het zachte licht andere mensen, bekenden van hem die al eerder zijn overleden. Hij voelt en weet dat zijn hemelvaart is gelukt en hij zijn aardse lichaam en leven definitief achter zich laat.
Danklied voor de goden
De priester roept dat de goden de man hebben opgenomen. De groep mensen gaat nu een danklied voor de goden zingen. Hun medebewoner is opgenomen door de goden. Ze zijn blij en ook droevig want ze hebben afscheid moeten nemen van een gewaardeerd lid van hun gemeenschap. Het wiegen van de stenen is nu gestopt. Het lichaam van de man wordt op een draagbaar gelegd en een afscheidslied zingend, vertrekken ze met dit lichaam. Het zal later verbrand worden en ook op die manier, dacht men, aan de goden worden teruggegeven.
Terugblik
Het organiseren van een hemelvaart gebeurt hier maar een enkele keer. Meestal worden de wiegende stenen voor genezing gebruikt. Ook dan wordt de patiënt tussen de wiegende stenen gelegd en worden die in beweging gebracht. Afhankelijk van de problematiek wordt met één of meer wiegende stenen, een energie-healing, kruiden en massage gewerkt.
Vlakbij zijn nog meer merkwaardige rotsen met namen als ‘de hond’, ‘de duivels klauw’ en ‘de mammoet’. In de verte zien we zo’n formatie (zie figuur 7).
Wij hadden geen tijd om daar naartoe te gaan, maar wie weet wat daar nog voor geheimen schuilen…
Meer informatie over de betekenis van megalithische monumenten
Meer onderzoeksverslagen over prehistorische rotstekeningen en het oorspronkelijke functioneren van hunebedden, menhirs, steencirkels, wiegende stenen en cupules die door middel van aura-reading tot stand zijn gekomen, zijn te vinden in de rubriek ‘Mijnhunebed’ op de website van het Hunebedcentrum te Borger en op de website van het KoendalinieNetwerk. Daar staat ook wat een aura-reading is. In het boek ‘Magische stenen, korte verhalen uit de hunebedtijd’ (uitgeverij Obelisk) staan meer verslagen van aura-readingen van hunebedden. Daar komt ook de oorspronkelijke functie van de hunebedden naar voren: geen graftombes maar spirituele krachtplaatsen die doelbewust en met veel vernuft gebouwd en gebruikt werden. Ook wordt ingegaan op de mogelijkheden om de spirituele functie van hunebedden wetenschappelijk nader te onderzoeken. Wil je testen in hoeverre je een goed beeld hebt van de oorspronkelijke functie van hunebedden zoals die in de aura-readingen naar voren is gekomen? Dan kan je meedoen aan de Hunebedquiz, een quiz waarop je feedback krijgt. Veel succes met deze uitdagende quiz!
