Kit’s Coty House en het aangrenzende Little Kit’s Coty House zijn de overblijfselen van twee megalithische ‘dolmen’-grafkamers. Kit’s Coty is het grootste van de twee monumenten, met drie staande stenen en een enorme deksteen, terwijl het kleinere Little Kit’s Coty (ook bekend als de Countless Stones of Lower Kit’s Coty House) nu een ruïne van sarsens is.
Little Kit’s Coty ligt 460 meter ten zuiden van Kit’s Coty House. Beide megalithische bouwwerken behoren tot het type Medway Megaliths. Ze werden gebouwd met lokale sarsensteen en aarde tussen het 4e en 3e millennium v.Chr. Het woord “sarsen” is een verkorting van “Saraceense steen”. In de Middeleeuwen was ‘Saraceen’ een veel voorkomende naam voor moslims en het woord werd bij uitbreiding gebruikt voor alles wat als niet-christelijk werd beschouwd.
Archeoloog Robin Holgate benadrukt dat de Medway megalieten niet alleen maar graven waren, maar “gemeenschappelijke monumenten die een sociale functie vervulden voor de gemeenschappen die ze bouwden en gebruikten”. Zo is gesuggereerd dat mensen uit het vroeg-neolithicum de graven – die tevens als tempels of heiligdommen fungeerden – betraden om rituelen uit te voeren ter ere van de doden en om hun hulp te vragen. Om deze reden noemde historicus Ronald Hutton deze monumenten “graf-heiligdommen” om hun dubbele doel te weerspiegelen.
William Stukeley bezocht de locatie in 1722 en kon er een schets van maken toen deze nog grotendeels intact was. Aan het westelijke uiteinde van het monument stond een megaliet, bekend als “de grafsteen van de generaal”, die in 1867 werd verwoest.
In 1610 werd Kit’s Coty House als volgt omschreven: Onder de flank van een heuvel zag ik vier enorme, ruwe, harde stenen opgetrokken; twee aan de zijkanten, één dwars ertussen en de allergrootste opgestapeld en eroverheen gelegd op de manier van het Britse monument dat Stone-heng heet, maar dan niet zo kunstmatig met pen-en-gatverbindingen.
In 1722 merkte de antiquaar Hercules Ayleway in een brief geschreven aan zijn vriend, de collega-antiquaar William Stukeley, op dat er een plaatselijke overtuiging bestond dat het Lower Kit’s Coty House en Kit’s Coty House waren opgericht ter nagedachtenis aan twee strijdende koningen van Kent. Het zou gaan om Britse of Saksische koningen die in een strijd in 455 waren gesneuveld.
Andere verhalen vertellen dat het gaat om overblijfselen van prehistorische tovenarij. In 1946 tekende Evans een lokaal volksverhaal op dat stelde dat de kamer in Kit’s Coty House werd opgericht door drie heksen die op Blue Bell Hill woonden. Volgens dit verhaal hielp een vierde heks hen bij het plaatsen van de sluitsteen.
De naam Countless Stones is afgeleid van de overtuiging dat de chaotische stapel stenen van het ingestorte megalithische graf ontelbaar was en er doen verschillende verhalen de ronde over het lot van degenen die ze probeerden te tellen. De archeoloog en folklorist Leslie Grinsell geloofde dat het motief van de ontelbare stenen pas zou zijn aangebracht nadat de megalithische kamer was omvergeworpen, iets wat volgens hem rond 1690 had plaatsgevonden.
In 1773 werd verteld dat een boer het monument had afgebroken om de stenen als wegverharding te gebruiken, maar dat de stenen te groot bleken voor dit doel. Grinsell merkte op dat die folklore rondom het niet kunnen tellen van het aantal stenen halverwege de twintigste eeuw nog steeds bestond, en verwees daarbij naar de ontdekking van getallen die met krijt op de verschillende stenen waren geschreven.
Bij de Medway megalieten worden verschillende moderne heidense religies beoefend, waarvan de meest publiekelijk bekende de druïderij is. Sarsenstenen worden vaker gebruikt voor de bouw van megalithische monumenten, zie De verborgen Sarsen Stones van de St Mary Church in Alton Barnes, West Kennet Long Barrow, Devil’s Den (Engeland) en De Heel Stone bij Stonehenge.
Marinda Ruiter
Bronnen
Megalithomania, John Michell
https://www.english-heritage.org.uk/visit/places/kits-coty-house-and-little-kits-coty-house
Kit’s Coty House door William Stukely, 1722 – Publiek domein, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=511446
Een plattegrond van Little Kit’s Coty door antiquair William Stukeley – Door William Stukeley (1687-1765) – Itinerarium curiosum; or, An account of the antiquities, and remarkable curiosities in nature or art, observed in travels through Great Britain, Volume 1, page 120. Baker and Leigh, 1776., Publiek domein, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=148184624
Wikipedia
