donderdag, oktober 22, 2026
    Home Hunebedden Hunebed Odoorn (D32) op oude foto’s van het GIA.

    Hunebed Odoorn (D32) op oude foto’s van het GIA.

    0
    79
    D XXXII – Het hunebed van Odoorn (D32), vóór de restauratie, gezien vanuit het ZW (foto 1958-0137, GIA).

    Vlakbij de Borgerderweg, ongeveer een kilometer ten noordwesten van Odoorn ligt het hunebed D32: tegenwoordig een klein en laag monument. Zeven draagstenen, twee sluitstenen en nog vier van de vijf oorspronkelijke dekstenen zijn aanwezig. Het hunebed is ongeveer 7,5 meter lang en zo’n 3 meter breed. Net als alle andere Drentse hunebedden is D32 ooit gebouwd door mensen van de Trechterbekercultuur, ongeveer 5000 jaar geleden, als een collectief grafmonument. De doden werden in de stenen grafkamer bijgezet, met aardewerk en andere voorwerpen.

    Een heel gewoon, ‘gemiddeld’ hunebed. En toch, bij D32 is ook iets merkwaardigs aangetroffen: tijdens onderzoek, door Van Giffen, in 1958, werd voor de ingang een kuil gevonden met twee vrijwel complete trechterbekers. Deze bekers lijken ouder te zijn dan het hunebed zelf. Dat leidde tot een interessante vraag: waren deze bekers misschien onderdeel van een ritueel dat al plaatsvond op deze plek vóórdat het hunebed werd gebouwd? Ook werd in de kuil verbrande vuursteen gevonden. Zouden deze vuurstenen werktuigen bewust door verhitting onbruikbaar zijn gemaakt, als deel van een rituele handeling? Intrigerende mogelijkheden, maar we weten het niet.

    Nog een ander interessant gegeven: D32 maakte ooit deel uit van een cluster van hunebedden. In de omgeving lagen ook de inmiddels verdwenen hunebedden D32a, D32b, D32c en D32d. Het is opvallend dat juist hier zoveel hunebedden dicht bij elkaar lagen. Het wijst erop dat dit gebied generaties lang een belangrijk begraaflandschap van de Trechterbekercultuur is geweest. Waarschijnlijk zijn D32a t/m D32d uiterlijk in de negentiende eeuw gesloopt, waarbij de stenen zijn hergebruikt voor wegen en dijken. Volgens een hardnekkige lokale overlevering zijn ook de quaderstenen (de in een regelmatige blokvorm gehakte natuurstenen bouwblokken) in het koor van de middeleeuwse kerk van Odoorn afkomstig van verdwenen hunebedden. Bewijzen daarvoor ontbreken echter, waardoor het verhaal een aantrekkelijke maar onbewezen hypothese blijft.

    D XXXII – Het hunebed van Odoorn (D32), zoals Van Giffen dat in 1918 aantrof (foto 1918-0227, GIA).
    D XXXII – Het hunebed van Odoorn (D32), vóór de restauratie, gezien vanuit het NW (foto 1958-0137, GIA).
    D XXXII –Het hunebed van Odoorn (D32), tijdens de restauratie in 1958 (foto 1958-0141, GIA).
    Het koor van de hervormde kerk in Odoorn. Van de grote zwerfkeien in het muurwerk, de zogenaamde quaderstenen, wordt al sinds mensenheugenis beweerd dat ze afkomstig zijn van verdwenen hunebedden in de omgeving; archeologisch bewijs hiervoor ontbreekt vooralsnog (foto Pa3ems, Wikimedia Commons, licentie CC-BY-SA-3.0).
    Het hunebed van Odoorn (D32), tegenwoordig (foto Rob Wervelman).

    Voor meer informatie over D32 klik hier.

    Het GIA (Groninger Instituut voor Archeologie) heeft in het najaar van 2024 veel oude foto’s van opgravingen digitaal ontsloten. Een ware schatkamer. De historische foto’s bij dit artikel zijn te vinden via https://dbc.rug.nl/digital/collection/GIA-fotos. Als u hier de zoektermen odoorn en hunebed intikt vindt u onder meer de getoonde foto’s.

    Plattegrond van hunebed D32 (uit A.E. van Giffen, De hunebedden van Nederland; Utrecht; 1925-1927).

    LAAT EEN REACTIE ACHTER

    Vul alstublieft uw commentaar in!
    Vul hier uw naam in

    Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.